Imams houden niet van homo's

De imams van de vier belangrijkste moskeeën in Nederland zijn scherp in hun afkeuring van homoseksualiteit. ,,Als je het gat in de dijk niet snel dicht, stroomt het hele land onder water.'

Over sommige dingen hoef je niet te discussiëren, zeggen imams van de vier belangrijkste moskeeën in Nederland. Homoseksualiteit en islam, bijvoorbeeld.

Nee, ze willen er niet bijzonder graag over praten. Het ligt zo gevoelig, zegt de een. Ik ben bang dat u mijn woorden gaat verdraaien, zegt de ander. We hadden eigenlijk afgesproken geen commentaar te geven, zegt de derde. Wat kan ik er nou nog meer over zeggen, behalve dat het niet mag, vraagt de vierde zich retorisch af. Maar als ze na enig aandringen op gang zijn gekomen, is hun oordeel eensgezind: homoseksualiteit kan niet, is hartstikke verboden en vormt een gevaar voor de samenleving.

Mohamed Shafiqur Rehmaan, de imam van de Taibah moskee, heeft de boeken erbij gepakt om zijn punt kracht bij te zetten. ,,Zedeloosheid', is het oordeel in vers 7:80 van de koran. En dan de overleveringen van de profeet. Daarin staat volgens Shafiqur Rehmaan dat homoseksualiteit ,,een vervloeking' is. De imam heeft zelf nog een serie kwalificaties: ,,Onbeschaamd, onbetamelijk, schandelijk, niet te tolereren.'

De Taibah moskee in Amsterdam-Zuidoost is het Nederlandse hoofdkwartier van de zendingsorganisatie World Islamic Mission. De imam heeft een rode baard, een zwarte toga, een wit petje en een vriendelijk gezicht. Hij vergelijkt homoseksualiteit met ,,iemand die de neiging heeft tot stelen'. Die zal zich ook moeten bedwingen, zegt hij, net als een homoseksueel. ,,Homoseksualiteit is heel erg slecht.'

Maar `slecht' en `verboden voor moslims' is nog iets anders dan `gevaarlijk voor de samenleving'. En juist die kwalificatie van de Rotterdamse imam Khalil el-Moumni zorgde voor veel commotie. Minister Van Boxtel (Integratiebeleid) keurde de opmerking scherp af, het openbaar ministerie onderzoekt of de imam strafrechtelijk te vervolgen is en scheidsrechter John Blankenstein heeft aangifte gedaan, omdat hij zich beledigd voelt. De vooraanstaande imams van de vier islamitische stromingen realiseren zich de ophef, Maar ze zijn het grosso modo wel met el-Moumni eens.

,,Een homoseksuele man wil geen vrouw', legt Faruk Özer uit. Hij is een kleine gedistingeerde man in een grijs pak. ,,En als er geen families meer zijn, dan zijn er geen kinderen meer. Dan gaat alles kapot.' Özer is de imam van de Aya Sofia moskee, de grootste van de vijftig moskeeën die zijn aangesloten bij de Turkse Milli Gürüs. Hij vindt dat ,,de ziekte moet worden bestreden voor zij zich openbaart.'

Terwijl de Milli Gürüs bekend staat als conservatief, zijn de 135 moskeeën van het Turkse ministerie van Godsdienstzaken meestal gematigder. Faruk Gorgülü is de imam van de grootste, de Sultan Ahmet in Zaandam. Hij is een aardige en geleerde man, die zich in al zijn adviezen aan zijn achterban strikt aan de regels van de koran houdt. En ook hij reageert scherp. ,,Homoseksualiteit is een heel, heel groot probleem voor de samenleving.'

Shafiqur Rehmaan vreest dat ,,als er een paar zijn, er meer zullen volgen'. Hij kiest weer voor een vergelijking, om het ,,grote gevaar' van homoseksualiteit uit te leggen. Dit keer een klein gat in een dijk. ,,Als je het niet snel dicht, stroomt het hele land onder water.' Of hij het even mag omdraaien? ,,Stel dat 90 procent van de bevolking homoseksueel is, dan sterven we uit.'

Van de vier imams is Marzouk Aulad Abdellah het meest gematigd. Hij is ook de jongste, 35 jaar, en de enige die Nederlands spreekt. Vier maanden geleden volgde hij de oude, conservatieve imam van de el-Kabir moskee op, de grootste van de 75 bij de Marokkaanse koepelorganisatie Ummon aangesloten moskeeën. Hij heeft eigenlijk instructies om niks te zeggen en kijkt moeilijk bij elke vraag. Maar toch. ,,Het mag niet, dat is duidelijk. Iemand die homoseksueel is moet geholpen worden te stoppen en te veranderen, vooral door veel met hem te praten.' De andere drie zijn minder subtiel. Naar de psycholoog, de dokter of het ziekenhuis voor een behandeling en direct berouw tonen. ,,Dat is de enige oplossing', zegt Özer. Ze benadrukken dat homoseksualiteit ook in het jodendom en het christendom verboden is. En dat zij zich alleen verantwoordelijk voelen voor moslims.

De vrees bestaat dat uitlatingen van imams een legitimering kan zijn voor sommige islamitische jongeren om homoseksuelen lastig te vallen. Homobelangenorganisaties melden al langer een toenemend aantal gewelddadige incidenten uit die hoek. Volgens Van Boxtel moeten de imams ,,geen olie op het vuur gooien'.

Ze vinden niet dat ze dat doen. Aulad Abdellah zegt plots heel duidelijk dat geweld tegen homoseksuelen ,,onacceptabel' is. Özer vindt dat ook. ,,Agressie nee. Maar we kunnen niet van hen houden.' Ook Shafiqur Rehmaan vindt geweld niet bij de islam passen. Maar hij denkt niet dat hij olie op het vuur gooit. ,,Wij hebben het recht onze godsdienst te propageren.'

Tegelijkertijd vinden de imams zelf dat ze invloedrijk zijn. ,,Het maakt zeker uit als ik iets zeg. Bijna iedereen luistert', zegt Aulad Abdellah van de el-Kabir moskee. ,,Godsdienst heeft invloed in onze gemeenschap.' In de Taibah moskee zitten elke vrijdag 2.000 mannen. Na de uitbreiding – kosten 11 miljoen gulden, eerste steen afgelopen weekend passen er 10.000 in. ,,Ik verspreid het geloof. De hele moslimomgeving luistert naar mij', zegt imam Shafiqur Rehmaan.

Zouden ze zich dan niet juist vanwege die invloed moeten uitspreken voor tolerantie en verdraagzaamheid? Homoseksualiteit is tenslotte geaccepteerd in Nederland. Die opmerking raakt alleen bij Aulad Abdellah een snaar. Een imam moet de Nederlandse normen en wetten goed kennen, zegt hij. ,,Daar moeten wij rekening mee houden.' Shafiqur Rehmaan vindt niet dat hij zou moeten oproepen tot tolerantie het gaat hem alleen om het geloof. En ook Özer haalt zijn schouders op. ,,We leven in een vrij land. Wat anderen doen, moeten ze het zelf weten.'

Gerectificeerd

Imam

In het artikel Imams houden niet van homo's (in de krant van woensdag 9 mei, pagina 3) was de naam van de auteur onleesbaar. Het artikel is geschreven door Yasha Lange.