Kiendsje verwachten

Het is een kunst om als familie voor de televisie spontaan te improviseren en de Oranjes kunnen dat beter dan het Belgische koningshuis. De eerste schreden van prins Philippe en kroonprinses Mathilde in een zwangerschaps-show waren wankel. De een is nu eenmaal meer bedreven in Big Brother dan de ander. Aan de kroonprins moet nog worden geschaafd, ook aan de Vlaamse televisie.

,,We zien dat prins Philippe geheel en al zichzelve blijft'', was de commentator begonnen, terwijl we een man in lichte paniek naar de camera zagen kijken. De bovenste knoop van zijn blazer zat dicht en daaronder puilde zijn buik met wit overhemd naar buiten. ,,Hij is eigenlijk een beetje onwennig door die grote persbelangstelling'', corrigeerde de stem zich. Vandaar dat iemand waarschijnlijk had bedacht om de prins te kalmeren met zijn hond.

Hij kreeg de riem in de hand en samen aaiden ze het dier. Vervolgens kwam Mathilde helemaal in beeld en toen was de hond plotseling weg. Haar hand lag in de zijne zoals je dat wel bij persoonlijke live talkshows ziet. In elkaars handen zoeken ze steun tegen de grote wereld waar ze alles aan vertellen.

Terwijl de commentator doorloeide over ,,de buitengewone verplichtingen in de afgelopen maanden en weken maar we zullen het over de voorbije weken hebben...'', deed de Prinselijke Verwekker daar dwars doorheen al zijn aankondiging: ,,Mathilde en ikzelf zijn zeer blij om jullie te mogen kondigen dat wij een kind verwachten. We wouden dit speciaal delen met jullie en de hele bevolking.'' Zijn vrouw zei het later nog eens, nadat de commentator eindelijk tot zwijgen was gebracht: ,,Wij zijn blij dat wij een kiendsje verwachten en het zal komen in de loop van november...'' en dat was al een tamelijk precieze tijdsaanduiding. Ik vermoed dat ze de voorstelling daarna nog eens in het Frans hielden.

De verwekker heeft na zijn daad altijd iets hulpeloos. Het moet allemaal gebeuren in de buik van zijn vrouw en hij komt er niet meer aan te pas. Sommige mannen gaan machteloos meepuffen in de zwangerschapsgymnastiek om ook wat te doen te hebben. ,,Ik zal mijn best doen om mijn echtgenote te helpen want het is moeilijker voor haar dan voor mij maar het zal goed gaan'', had de prins enigszins overbodig verzekerd. Maar gaat hij ook meegymmen? Dat zou ik willen weten.

Oh, wat was het zalig klungelig. De herhaling op het Journaal heb ik wel vijf keer afgespeeld. Eerst dat chaotische begin in de grote, zonnige serre van het paleis. Mannen liepen voor de camera die was gericht op Philippe en Mathilde. Jammergenoeg struikelde er niemand bonkend en ruisend over de microfoon maar het geheel voldeed toch ruim aan de behoefte van de kijker aan geïmproviseerde reality-tv. Lekker spannend, er kan nog van alles misgaan. Als ze achter een grote tafel een tekst hadden voorgelezen, dan had de kijker dat meteen doorgeprikt als onwaarachtig. Hier ontbrak regie.

Alle koningshuizen hebben de betekenis van televisie ontdekt. Prins Harald van Noorwegen kondigde verlegen in een tuin zijn verloving aan met zijn omstreden vriendin, een alleenstaande moeder. De monarchie is niet langer vanzelfsprekend maar hangt af van de gunst van het volk. Met goed acteren voor de televisie kunnen de monarchen populaire steun houden. Smullen willen de mensen.

Hun belangstelling is gelegitimeerd want alle persoonlijke bijzonderheden van het vorstenhuis hebben politieke betekenis. Het parlement beslist over huwelijkspartners. Via de tv herstelde het Britse koningshuis zich van de kroonprinselijke huwelijksperikelen en de dood van de populaire `Lady Di'. Prins Willem-Alexander treedt gemakkelijker op voor de televisie dan zijn moeder maar in België staat de koningszoon juist op achterstand. Philippe's vader, koning Albert, heeft in een fireside chat zijn vroegere huwelijksproblemen opgebiecht, terwijl hij in de camera keek. De Belgen hadden recht op deze informatie. Een grondwettelijke soap voor iedereen.