It could be worse

Hobbelend in een bushtaxi over de onverharde wegen van Mali kwam ik hem tegen: de eeuwige optimist. Een Australische jongen met koperbruine huid, prodent-gebit en verschoten `Have a nice day'T-shirt. Het moet mijn door darmkrampen verwrongen grimas zijn geweest die hem ertoe bracht mij zijn bezweringsformule toe te vertrouwen. ,,It could be worse, it could be worse'', klonk zijn mantra. Op de vraag wat dan erger kon, had hij een antwoord klaar. ,,Er zou nog een persoon op dit bankje kunnen zitten. Het zou kunnen regenen.''

De woorden hadden zijn mond niet verlaten of de taxi kwam tot een piepende stop. De nieuwe passagier bleek een reusachtige mama – drie levende kippen in de ene vuist en een snotterende kleuter in de andere. Zonder pardon duwde ze haar bagage tussen de blanke benen. Voor de rest van de rit beperkte de Australiër zich tot naar buiten staren. In de verte tekende zich een wolkje af aan de strakblauwe hemel.