Saillant bezoek paus Quneitra

Het bezoek van de paus aan de door Israël verwoeste stad Quneitra, is een hoogtepunt voor de Syrische propaganda.

Het moet een van de opmerkelijkste bezoeken zijn geweest uit zijn lange carrière, dat paus Johannes Paulus II vanochtend bracht aan de kaalgeslagen Grieks-orthodoxe kerk van Quneitra, aan de Syrische kant van de Hoogvlakte van Golan. In de verte liggen de Israëlische troepen die de rest van deze strategische hoogvlakte sinds 1967 bezetten, de joodse nederzettingen en wijngaarden daarachter. In het niemandsland iets dichterbij woekert het onkruid. In de spookstad zelf steken op het verlaten kerkhof de beenderen kriskras de lucht in.

De camera's snorden, want na het historische bezoek van de paus aan de Omayadenmoskee in Damascus van gisteren, was dit opnieuw een hoogst beladen programmapunt; een gebed in de stad die Israël voor de terugtrekking in 1974 met de grond gelijk maakte. Alleen de moskee en de kerk bleven overeind staan. Het Syrische regime heeft de bewoners van Quneitra nooit laten terugkeren en gebruikt de ruïnes nu om bezoekers te doordringen van de ,,beestachtige zionistische barbarijen''.

Dat de paus uitgerekend hier een gebed zei, moet het regime in Damascus tevreden stemmen. Officieel beroept Damascus zich erop dat de apostel Paulus 2000 jaar geleden vanuit Jeruzalem door Quneitra is getrokken, en wilde de paus met dit bezoek niet `in de voetsporen van Paulus treden'? Inderdaad heet de weg naar Quneitra de `Sint Paulusweg', maar overigens doet ook de Syrische propagandamachine er weinig aan om de ware bedoeling van dit bezoek te verhullen: met dit bezoek onderstreept de paus volgens het bewind in Damascus dat Quneitra Syrië in het klein is, een slachtoffer van `zionistische agressie', en dat de weigering van Israël zich terug te trekken uit de Golan verderop de reden is dat er nog altijd geen vrede heerst in het Midden-Oosten. Voor het Syrische regime was het gebed in Quneitra het hoogtepunt van zijn campagne om het bezoek politiek uit te buiten. Al drie dagen zendt de staatstelevisie liedjes uit met de tekst ,,door het zwijgen van de wereld [beelden van Madeleine Albright], kunnen zij de kinderen van Nazareth doden [beelden van Palestijnse lijken], laat niet de dagen van koning Herodes weerkeren [beelden van Sharon] en laat ons leven in vrede [beelden van de paus] in het land van Syrië [beelden van president Assad]''. [Vervolg PAUS: pagina 4

PAUS

Elke uitspraak paus gezien als pro-Syrië

[Vervolg van pagina 1] Gisteren verscheen midden tijdens de uitzending van de ochtendmis in Damascus onder in beeld: ,,Breaking news, Israël bombardeert Beit-Jalla en doodt één Palestijn.''

Op de Syrische televisie nemen geestelijken, intellectuelen en commentatoren na ieder programmapunt de uitspraken van de paus door. De paus mijdt in zijn uitspraken de directe Midden-Oosten politiek en beperkt zich tot algemene pleidooien voor begrip, verzoening en vreedzame dialoog. Maar volgens de Syrische commentatoren is het pauselijk bezoek onmiskenbaar een ondubbelzinnige steunbetuiging aan hun regime. Zij herhalen eindeloos dat zijn komst bewijst dat Syrië een religieus tolerant land is, dat streeft naar vrede. Met zeer veel instemming citeren ze ook het officiële standpunt van het Vaticaan dat Israël zich heeft te houden aan het internationaal recht, en zich dus moet terugtrekken uit de bezette Palestijnse en Syrische gebieden.

De politisering van het bezoek was direct zaterdagochtend begonnen, toen president Assad na zijn onderhoud met de paus zei dat de Israëliërs ,,proberen de fundamenten van de religies te verwoesten met dezelfde mentaliteit waarmee ze Jezus Christus verraadden, en de profeet Mohammed probeerden te verraden en te vermoorden''. De paus zat ernaast en luisterde, net zoals toen groot mufti Ahmed Kuftaro, de hoogste geestelijke van Syrië, gisteren moslims en christenen opriep zich te verenigen ,,tegen de joden, de zionisten''.

Alleen de straten van Damascus bleven dit weekeinde opvallend gespaard van het propagandageweld rondom de paus. Zoals altijd hangt de stad ook nu van onder tot boven vol met spandoeken. Maar niet voor baba, zoals de paus in het Arabisch heet. Het straatbeeld wordt bepaald door spandoeken voor de Dag van de Arbeid, de Dag van de Martelaren (,,de meest eervolle van alle eervollen zijn zij die hun bloed geven. God houdt van hen het meest'') en de internationale Dag van de Verkeersveiligheid (,,onze kinderen zijn onze toekomst, help ze met oversteken'') De paus vliegt morgen door naar Malta.

hoofdartikelpagina 7

    • Joris Luyendijk