Von der Dunk

In het verslag van het uitgebreide gesprek dat Jaco Alberts met mij had (Z, 28 april) wordt de indruk gewekt dat ik de verschrikkingen van de twintigste eeuw in de beschouwingen rond de millenniumwisseling overdreven vond. Die verschrikkingen kunnen natuurlijk helemaal niet overdreven worden, want ze gaan elk voorstellingsvermogen te boven.

Wat ik overdreven vond is het beeld als zou de twintigste eeuw voornamelijk uit verschrikkingen (`de eeuw der verschrikkingen') hebben bestaan, met voorbijgaan aan positieve ontwikkelingen als emancipatie, algemene mondigheid en verbetering van het gemiddelde welvaartspeil in Europa.

Daar kan nog aan toegevoegd worden dat de eeuw van de rampzalige totalitaire systemen tevens de eeuw is geweest die deze systemen overwonnen heeft en daarmee heeft aangetoond dat wij geen redelijk alternatief voor een liberale democratie bezitten.

Vandaar mijn opmerking dat een balans van goed en slecht bij nul uitkomt.