Volksverhuizing

Job Cohen, de nieuwe burgemeester van Amsterdam, is een van de weinige staatssecretarissen voor justitie die zonder hoofdpijn uit Den Haag vertrokken is. Op zich een prestatie. Hij heeft ook nog een Vreemdelingenwet door de Kamer geloodst die de asielprocedures moet vereenvoudigen en drastisch te bekorten. De veelgeplaagde Immigratie- en Naturalisatiedienst heeft blij geroepen dat de onmenselijke wachttijden voor asielzoekers nu binnen afzienbare tijd zullen zijn opgelost. En vervolgens is van alle kanten de gebruikelijke storm van kritiek losgebarsten. Allemaal opgelegd pandoer.

Maar, om met fotograaf Ad van Denderen te spreken, 'je kunt Europa niet dichttimmeren'. Al tien jaar lang fotografeert Van Denderen mensen die uit alle windstreken naar Europa trekken, op zoek naar een beter leven. En dat is langzamerhand een lucratieve bedrijfs- tak geworden, zoals alle schokkende details rondom de processen over de moord op 58 Chinese vluchtelingen-op-doorreis-naar-Dover weer eens hebben laten zien.

De foto's van mannen - het zijn meestal mannen - op weg naar een betere toekomst hebben iets tijdloos. Zo trekken mensen al sinds het ontstaan van de soort heen en weer, achter werk, eten en geld aan. Maar ook de barrières die tegen de volksverhuizing worden opgeworpen, doen wonderlijk primitief aan. Wat dacht u van de Griekse grenspolitie die dagelijks de grenspaden aanharkt om te kijken of er voetstappen op zijn achtergebleven? Of van de Italiaanse kustwacht die alle rubberboten van de Albanese maffia laat ontsnappen uit angst dat er geschoten wordt?

Je reinste klusjeswerk. Maar ja. Om met Wim Kok te spreken: Wie het weet, mag het zeggen.