opinie

    • Youp van ’t Hek

Vier mei!

,,Hoe laat begint de wedstrijd?'' vroeg een man afgelopen maandagavond aan zijn wildplassende buurman, die met een stevige straal het zadel van een aan de brug geketende meisjesfiets probeerde te verwijderen.

,,Ik weet niet eens tegen wie ze spelen'', was het antwoord. Humor? Nee hoor. De twee wisten na bijna vierentwintig uur tanken absoluut niet meer waarom ze daar waren. Ze herkenden Amsterdam, het Centraal Station, de stinkende meute was oranje en iedereen keek kogellam. Dus was het voetbal. Het kon ook een MKZ-protestje zijn. Als er maar gevochten werd!

Of de rellen mij verbaasden? Nee hoor, ik heb de crème van de natie door mijn buurt zien trekken en het was allemaal uiterst verheffend. Het gaat echt goed met Nederland. Nog niet zo lang geleden had ik met mijn kinderen een gesprek over euthanasie en zij vroegen wanneer wel en wanneer niet? ,,Als er geen kwaliteit van leven meer is'', citeerde ik voorzichtig een beroemd ethica. Op koninginnedag kwamen mijn kinderen er op terug. Mocht je deze dolende massa preventief ruimen? Mijn antwoord was volmondig ja!

Mijn zoon heeft met een of ander sinaasappelspelletje een half uurtje op een plein gezeten en ik heb hem als bezorgde vader vanaf een terras gadegeslagen. Of ik populair ben? Ja. Niemand, maar dan ook echt niemand, kon langs mij lopen zonder mijn naam te noemen. Eerst zag je ze kijken, dan overleggen en daarna kwam een van de provincio's met Kootwijkerbroekse tongval melden dat ik Youp van 't Hek was. Of ik dat wel wist? Ook mocht ik een aantal mensen ontmoeten dat minder gecharmeerd was van deze grappenmaker. Ik was een tyfusteringkankerjood, een sijpelende droplul en eentje heeft me helemaal gekwetst door me voor Joop Braakhekke uit te schelden. Het gaat echt fantastisch met ons land. Peper heeft zijn onderscheiding teruggegeven. Hij begint het eindelijk te snappen.

Zal Máxima gekeken hebben? Wil ze nog steeds koningin van dit losgeslagen zooitje worden of heeft ze inmiddels krijsend haar koffers gepakt?

Wie het aandoenlijkst waren? De kakkers in hun gordelsloepjes. De mannen in zo'n ontspannen oranje-rood-wit-blauw Holland House-overhemd (een krijgertje van de zaak!) en de vrouwen in iets geks oranjerigs. Een beetje lauwe witte wijn, een picknickmandje sandwiches en maar spelevaren. Wassenaars joelen naar andere bootjes, die daarop weer Goois terugkirden. U zult zeggen: ,,Die vechten tenminste niet!'' Nee, die hebben daar hun clubhuis in Leiden voor. Las gisteren dat er bij de Leidse corpsballen van Minerva op Goede Vrijdag weer dusdanig gefeest is dat een bestuurslid zijn beide polsen heeft gebroken en ook een ander raakte behoorlijk gewond. Een aanvaring met wat reünisten. We hebben het nu over de leden van de Raden van bestuur van de grote multinationals, keurige medisch specialisten, chique advocaten en ander gajes.

Gisterochtend sprak ik met mijn tienjarige zoon over de jaarlijkse Dodenherdenking. ,,Dus ik zou ook zijn afgevoerd?'' sprak hij verbaasd achter zijn brilletje. Ik moest dit bevestigen. ,,Gelukkig kan dit nu niet meer gebeuren'', voegde hij er onschuldig aan toe. Ik zweeg. Ik hou hem graag zo lang mogelijk gelukkig. En geluk is voor de dommen. Ik durfde niet te zeggen wat ik werkelijk dacht na de stille tocht oranjeklanten door mijn eigen binnenstad. Ik weet niet of mijn zoon in hun schaduw ooit veilig is.

Gister sprak ik als voorzitter van de Vereniging van Verontruste Cabaretiers met onze toekomstige koning over het herstel van het fatsoen. Hij had weinig tijd. Moest eerst naar een reünistenfeestje op Minerva en daarna vissen met zijn aanstaande schoonvader. En ik moest ook weg. Ik had een schnabbel bij Stan Huygens van De Telegraaf, alwaar ik Harrie Mens, Pim Fortuyn, Annemarie Jorritsma en Thomas Lepeltak aan het lachen moest zien te maken. Het is me niet gelukt. En daar ben ik toch zo trots op.

Wat ik tegen mijn zoon gezegd heb?

,,Vier de lente. Vier mei!''

    • Youp van ’t Hek