Sosa is strenge koningin

,,Zou Máxima er ook zijn?'' vroeg een vrouw in de pauze. Er was in het Concertgebouw niets dat daar op wees. En dat was misschien maar goed ook. Want wat had zangeres Mercedes Sosa moeten zeggen tegen de verloofde van de kroonprins, die haar in Nederland in één klap is voorbijgestreefd als de beroemdste Argentijnse, afgezien van Evita Péron? Dat ze hartstikke welkom was? Dat het regime, waar Máxima's vader lid van was, Sosa in '79 een zangverbod opgelegde, waardoor ze gedwongen was te emigreren? Het zou te gênant zijn voor een zangeres die geldt als de koningin van Argentinië en de rest van de Spaanstalige wereld.

Breeduit gezeten op een stoel, met voor zich haar teksten in koeienletters, zong zij schallend als altijd haar `eerlijke' liedjes. Zonder concessies aan commercie, mode en publiek; streng en waardig, als een `grande dame'. Liedjes zoals `Gracias al la Vida' en het van nostalgie doordrenkte 'Años', allebei goed voor uitbundig applaus.

Laten veel oudere vocalisen het zware werk liever over de begeleiders, bij Sosa is daar geen sprake van. De band – toetsen, gitaar, basgitaar, slagwerk en steunzangeres – speelt vlekkeloos de arrangementen, maar krijgt geen ruimte om uit de bocht te vliegen. Pas als Sosa opstaat en zich aan een dansje waagt, mag ook de band zich even ontspannen.

Het stuk heet officieel `Maria, Maria' maar de frase die wordt herhaald klinkt als `A-Hee', en dat laatste nog eens drie keer zo snel. De zaal doet er enthousiast aan mee, maar de notie die blijft hangen is dat Sosa een dame is met wie niet ongestraft valt te spotten. Het gedrag dat de zangeres tijdens dit concert vertoonde: streng, afstandelijk en compromisloos, kan droomkoningin Máxima zich niet eens permitteren als zij Nederland verder wil veroveren.

Concert: Mercedes Sosa y Grupo. Gehoord: 3/5 Concertgebouw Amsterdam. Verder: 5/5 MC Vredenburg, Utrecht, 7/5 Congresgebouw, Den Haag, 8/5 Doelen, Rotterdam.