EEN KOELTE-EILAND IN HET WARMTE-EILAND VAN EEN MEXICAANSE STAD

Onderzoekers van de Universiteit van Guadalajara, in Mexico, hebben ontdekt dat in het centrum van hun stad gedurende de zomermaanden een koelte-eiland ontstaat (International Journal of Climatology, 21). Dat is opmerkelijk omdat Guadalajara tijdens de rest van het jaar een stedelijk warmte-eiland is: een verstedelijkt gebied waarin het gemiddeld warmer is dan op het omringende platteland. Zo'n warmte-effect treedt op in alle grote steden in vrijwel alle klimaten.

Guadalajara is de tweede stad van Mexico en wordt omringd door bergen. De gemiddelde minimumtemperatuur in dit gebied is sinds 1950 jaarlijks met 0,05 °C gestegen, door de bevolkingstoename en industrialisatie. Tijdens het droge seizoen (van november tot april) onwikkelt de stad zich tot een warmte-eiland, waar de gemiddelde temperatuur 2 tot 3 graden hoger ligt dan op het omringende platteland. Dagelijks vormt zich vlak boven de stad een inversielaag: een luchtlaag waarin de temperatuur met de hoogte toeneemt. Maar middenin het natte seizoen ontstaat in het centrum van de stad juist een koelte-eiland, waar het dan 1 tot 2 graden kouder is dan in de omgeving. De inversielaag vormt zich in die periode slechts af en toe. Dat leidt, in combinatie met een heldere, schoongeregende hemel, tot een sterke nachtelijke afkoeling. Het koelte-eiland is in de jaren tachtig en negentig zowel qua duur als intensiteit afgenomen.