De beschaving 2

Ik ben het eens met de auteurs dat er een recht is op gezondheidszorg, huisvesting, onderwijs en de noodzaak van een publieke moraal. Het pamflet leest echter als eigenaars van een bestaande oplossing die op zoek zijn naar een bijpassend probleem. De argumentatie hangt aan elkaar van suggestief cijfer- en taalgebruik.

Nagenoeg ieder als feit aangevoerd argument blijkt bij nadere beschouwing te berusten op appels/peren vergelijkingen. Deze zijn noodzakelijk, om de conclusie te kunnen trekken dat marktwerking de oorzaak van alle kwaad is en een alvermogende overheid, de enige oplossing. De indruk rijst van een jaren zeventig wensdroom van ondertekenaars met een overschreden houdbaarheidsdatum.

Een redelijke gezondheidszorg, redelijk onderwijs en redelijke huisvesting leidt helaas niet tot een redelijke burger. Wanneer aan haar materiële behoeftes al is voldaan, blijkt de burger moeilijk nog te bewegen tot solidariteit. Het idee dat dit te verhelpen zou zijn door maar extra belasting te heffen voor een alwetende, zorgzame overheid die niet gemeten mag worden, is een verlicht technocratische gedachte die ik niet van dergelijke ondertekenaars zou verwachten. Los van de wat ijdele gedachte, dat onze beschaving nu de hoogste vorm zou zijn die de mens ooit heeft bereikt.