Avonturen in postnucleair Chicago

Toen de eenentwintigste eeuw nog niet begonnen was, leek het heel ver weg, alles wat sciencefictionschrijvers en -filmmakers na het jaar 2000 voor ons in petto hadden. Een invasie van moorddadige buitenaardse glimwormen? Een wereldomspannend complot van computerprogrammeurs? Zolang het maar ná 2000 op stapel stond, was het niet bedreigend.

Toen kwam de `used future' van Ridley Scotts Blade Runner en bleek de toekomst allang begonnen in de achterafstraten en steegjes van onze gezellige steden. Is het daarom dat de nieuwe sciencefictionserie Dark Angel, waarvan James - Terminator, Titanic - Cameron als bedenker, schrijver en uitvoerend producent te boek staat, zo geruststellend aandoet? Die vervallen glazen wolkenkrabbersteden hebben we al zo vaak gezien inmiddels, dat de nabijheid van het jaar 2009, het jaar waarin een elektromagnetische schokgolf (ja, je moet íets bedenken om de Apocalyps in gang te zetten) een einde aan de gezelligheid maakt, geen enkele alarmbel doet rinkelen. Het jaar ook waarin een dozijn door het geheimgehouden Manticore-project (naar het half menselijke, half dierlijke fabeldier) genetisch geconstrueerde kinderen wist te ontsnappen en nu met hun supernatuurlijke krachten door Amerika zwerven.

Klinkt bekend? De strip en later speelfilm X-Men deed ook al zoiets. Klinkt warrig? In de conceptie van Cameron en medeproducent Charles Eglee ís het ook warrig.

Tien miljoen dollar werd er uitgetrokken voor de eerste, twee uur durende pilotaflevering, waarin onder regie van David Nutter – die in sfeer en onderbelichting leerde grossieren bij de serie X-Files – de achtergronden van het Manticore-project uiteengezet moeten worden, de hoofdpersonen geïntroduceerd en wat verhaallijnen de wereld ingeworpen die de komende afleveringen kunnen worden opgelost.

Hoofdpersoon is Max (Jessica Alba), de latino en streetwise versie van Buffy the Vampire Slayer en een van de slachtoffers van Manticore. Samen met cyberjournalist Logan `Eyes Only' Clarke zoekt ze de anderen, inmiddels twintigers die aan Manticore wisten te ontsnappen.

James Cameron omschreef de serie tijdens de perspresentatie in Amerika als: ,,Spider Man, maar dan met een meisje in de hoofdrol, meets The Matrix in een postnucleair decor in het Chicago van de jaren dertig van de toekomst.''

Een zin om nog eens te lezen.

Het geheim van het immense succes van Dark angel, in ieder geval in de Verenigde Staten, heeft veel te maken met de ingenieuze manier waarop de serie op zoveel andere succesvolle sf-series en sf-films lijkt. De Amerikaanse zender Fox, die er eerder met bijvoorbeeld Millennium niet in slaagde om de donkere atmosfeer van The X-Files te continueren, had met Dark angel weer een hit in handen. De onofficiële websites schoten uit het world wide web en hoofdrolspeelster Jessica Alba (die eerder een paar kleine filmrolletjes had) werd een instant ster en sekssymbool. Gillian Anderson had er met haar Dana Scully kwetsbaar-krachtige kin in de lucht en kom maar op-houding een geduchte concurrente bij, die dat allemaal ook kon en bovendien niet terugdeinst voor iets wat in Amerikaanse series niet uitgesproken mag worden, maar wel in kapitalen gespeld: S-E-K-S.

Dark Angel (pilotaflevering van de serie), zondag, V8, 20.30-22.00u.