`Soms moet je stoppen met praten'

Ewald Kist maakte in zijn eerste jaar als hoogste man van ING een einde aan de wereldwijde ambities van zakenbank ING Barings. Een pijnlijke ervaring. ,,Ik ben geen breker.''

Kist deed wat zijn voorgangers niet aandurfden. Hij zette een paar maanden na zijn aantreden meteen een punt achter de lijdensweg van het al jaren matig presterende ING Barings. ,,Ik heb drie jaar gewerkt in de VS en daar geleerd dat je op een gegeven moment moet stoppen met praten en gewoon een besluit moet nemen'', zegt de 57-jarige Kist in zijn werkkamer op de vijftiende verdieping van ING's hoofdkantoor aan de Amsterdamse Zuidas. ,,Het management van Barings had een driejarenplan gemaakt, dat niet overtuigde. De rendementseisen die wij stellen zouden niet worden gehaald.''

De zakenbankactiviteiten van Barings in de Verenigde Staten verkocht hij aan `de overkant' (ABN Amro), en het Europese deel met vergelijkbare activiteiten van ING Bank en diverse Europese dochters wordt gevoegd in twee nieuwe divisies: zakelijke klanten en financiële markten. ,,Natuurlijk, het is jammer. We hadden een plan met Barings dat we verder hadden willen uitbouwen, maar dat is niet gelukt. Het zag er mooier uit dan er in werkelijkheid uitkwam.''

Vijf jaar lang bleef ING doormodderen met Barings. Wellicht hadden de voorgangers van Kist niet genoeg afstand tot het dossier Barings. Oud-bestuursvoorzitter Aad Jacobs had faam gemaakt met de aankoop van het bankroete Barings in 1995, een zet die ING en zijn low profile bestuursvoorzitter in één klap wereldberoemd maakte. Barings stond echter al langer op de hitlist van ING. Een jaar eerder, in 1994, had Jacobs zelf in Londen geprobeerd het management van de Britse elitebank te paaien voor ING. ,,We kregen een kopje thee en een half uur later stonden we weer buiten'', zo zegt hij in het jubileumboek van de tienjarige ING. De Barings-top had nog nooit van ING gehoord.

Kists laatste baas, Godfried van der Lugt, was zelf van oorsprong bankier (Postbank). Hij was bovendien nauw betrokken geweest bij de acquisitie van Barings. In 1998, het jaar dat Van der Lugt Jacobs afloste als aanvoerder, kreeg de zakenbank forse tegenvallers te verwerken als gevolg van de crises in Azië en Rusland. Kist: ,,De resultaten bij investment banking gaan erg op en neer en dat sprak ons niet erg aan. De crises in Rusland en Azië bevielen ons helemaal slecht.'' In dat jaar waren de verliezen van Barings zo hoog – meer dan een miljard gulden – dat ING een winstwaarschuwing moest afgeven. En de bankresultaten in het derde kwartaal waren daardoor zelfs in het rood beland. Niettemin had de Brit Robins in datzelfde jaar van Van der Lugt de opdracht gekregen Barings er weer bovenop te helpen. Dat lukte enigszins. De resultaten verbeterden de jaren erna. In 1999 volgde voor Robins de promotie naar de raad van bestuur.

,,Robins wilde van Barings een wereldspeler maken. Maar de buitenwacht, de Goldman Sachsen en Morgan Stanleys van deze wereld, wordt steeds groter. Daar kunnen wij niet tegen op, en dat willen wij ook niet. Dan moet je een enorme acquisitie doen, er veel geld tegen aan zetten. Dat willen wij niet.

Wij zitten veel in pensioenen. Het is dan belangrijk dat het concern een betrouwbare uitstraling heeft. Het voortdurende rumoer rond Barings komt dan niet ten goede van het imago.''

Dat de Amerikaanse activiteiten van Barings in handen zijn gekomen van ABN Amro noemt Kist `toevallig'. Blijkbaar durven de bankiers van ABN Amro wel de strijd aan te gaan met de grootmachten op Wall Street. ,,Het geeft aan hoe verschillend wij zijn. Wij geen bank. ABN Amro wel. Wij een gemengd beest, een bankier, verzekeraar en belegger.''

Inmiddels staat in Europa ook bij ING het gebruik van de naam Barings ter discussie. In Azië en Latijns Amerika is Barings volgens Kist nog steeds een sterk merk. ,,Maar het management van de Europese tak kijkt nu of het voeren van de naam Barings nog steeds toegevoegde waarde heeft.'' Onder aanvoering van Kist is de bankverzekeraar begonnen met het nadrukkelijker promoten van het merk ING. Van de tientallen merknamen die het concern bezit, moet de meerderheid op den duur in ieder geval de naam ING, plus leeuw, er achter hebben staan. Het liefst zou Kist van ING een merk à la Coca Cola willen maken. ,,In de financiële dienstverlening is er iets voor te zeggen om een sterk mondiaal merk te hebben.''