Ik ben een plusser

Ik word geënquêteerd omdat ik binnen de doelgroep val: de vijftig voorbij. Enkele malen moet er een misverstand opgehelderd worden. Als de vragenstelster het heeft over ouderen of senioren geef ik steevast antwoord vanuit de situatie van mijn moeder en denk ik niet, zoals de bedoeling is, aan mezelf.

We lachen erom en toch stoort het me. De maatschappij verwacht van mij dat ik nog tien jaar het werktempo en de kwaliteit blijf leveren van een 35-jarige, maar ik moet mij ondertussen alvast de etiketten laten welgevallen die mij in één categorie plaatsen met hoogbejaarden.

Het meisje valt niets te verwijten, wel de marketingmensen van de ouderenbladen die hun publiek naar beneden willen uitbreiden met foto's van zongebruinde plussers, vief op de fiets en met de stralende blik van minnaars op leeftijd. Laat mij voorlopig noch een plusser noch een minner zijn!