Vietato Fumare

Zo liep ik eens te slenteren op een openluchttentoonstelling in Florence en raakte in gesprek met een Nederlandse student in de kunstgeschiedenis. De jongen wees me op de interessante verschillen tussen de nationaliteiten die de conceptuele kunst thans duidelijker wist te maken dan traditionele kunstuitingen.

Terwijl we naar een stapel hout stonden te kijken gaf ik hem meteen gelijk. We slenterden nog wat andere stapels voorbij, en kwamen zo weer bij de ingang. Daar hing nog een bordje. `Vietato Fumare' stond er op, hetgeen naadloos aansloot bij zijn eerdere pleidooi.

Deze jonge Italiaan, die hij kende, verwoordde met zijn archaïsch aandoende houten chaos immers precies datgene wat zich thans in Italië op het gebied van de kunsten allemaal afspeelde. De enthousiaste kunstkenner wist veel. Dat stond vast. Ik stak een sigaretje op en vroeg hem terloops of hij de broer van Vietato, Permesso, of hij die ook kende.