Patiënten woedend over artsenstaking

Tot grote ergernis van patiënten begonnen vandaag 7.500 huisartsen aan een driedaagse staking. Het ziekenhuis kreeg het druk.

,,Ik vind het schandalig wat hier gebeurt'', roept een 54-jarige patiënt door de telefoon. De man belde om kwart voor tien met klachten van duizeligheid naar de Arnhemse huisartsenpraktijk van Carlo Knüppe en Agnes Spekhorst, maar kwam niet verder dan de assistente. Die raadde hem aan naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis te gaan, de praktijk is vandaag alleen open voor spoedgevallen. Dat ziet de man niet zitten. ,,Daar zitten vanwege de staking natuurlijk honderd patiënten te wachten. Je kan zieke mensen toch niet in de steek laten?''

In ziekenhuis Rijnstate, twee kilometer verderop, loopt de temperatuur inderdaad op. ,,We worden hier helemaal platgebeld'', zegt `clustermanager' Sophie Valk, verantwoordelijk voor de spoedeisende hulp. ,,De meeste patiënten luisteren het bandje van hun huisarts helemaal niet af, waar een nummer op staat van de huisarts die je kunt bellen in geval van nood. Ze bellen allemaal meteen naar ons.'' Tot nog toe komen de mensen in het ziekenhuis vooral langs met ,,gewone huisartsenklachten'' – zoals griep, oorpijn en buikklachten.

Volgens de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) heeft een grote meerderheid van de huisartsen vanmorgen gehoor gegeven aan de stakingsoproep. Gisteren besloot de ledenvergadering van de LHV met 725 tegen 5 stemmen (en elf onthoudingen) de driedaagse staking door te zetten. Minister Borst (Volksgezondheid) deed in een open brief nog een vergeefse oproep de staking af te gelasten. Volgens haar heeft het kabinet het budget voor de huisartsen substantieel, want met 12 procent, verhoogd. De huisartsen vinden dat veel te weinig. Borst vindt dat de LHV het overleg met de verzekeraars moet voortzetten. Ook de zorgverzekeraars en patiëntenorganisaties vonden de staking een `onevenredig zwaar middel' dat zich richt tegen het kabinet maar patiënten direct treft.

Namens de 160 Arnhemse huisartsen houdt een team van vier tijdens de stakingsdagen in het ziekenhuis de wacht, om bij te springen als de situatie uit de hand loopt. Volgens Rijnstate was dat vanochtend vroeg al het geval. Toch weigerden zij bij te springen, aldus Van der Spek, een van de vier artsen, ,,omdat dit het effect van de stakingsactie zou ondermijnen''. ,,Een van ons is gaan kijken in het ziekenhuis en is tot de conclusie gekomen dat het de situatie onder controle heeft. Maar als het nijpend wordt, zijn wij natuurlijk bereid om in te springen.''

Sophie Valk vindt dat de huisartsen met de driedaagse staking een te zwaar middel hebben ingezet. ,,Ik snap best dat ze niet tevreden zijn en heb sympathie voor hun eisen, maar nu komen al hun patiënten bij ons terecht. Wij kunnen dit toch niet allemaal opvangen?'' [Vervolg STAKING: pagina 3]

STAKING

Buikpijn uit schuldgevoel

[Vervolg van pagina 1] De stakende huisarts Spekhorst kan zich de klachten van patiënten en ziekenhuis wel voorstellen. Ze staakt omdat ze de praktijkkostenvergoeding marginaal vindt, maar de afgelopen dagen liep ze met buikpijn rond, uit schuldgevoel. Een patiënte belt met buikklachten, ze gaat toch maar langs. ,,Niets spoedeisends en ik kon niets doen'', zegt ze een halfuurtje later. ,,Maar voor de gemoedsrust van de patiënt is het goed dat ik even gegaan ben.''

Spekhorst en haar collega Knüppe draaien een uitgeklede zondagsdienst voor hun eigen patiënten en die van zes huisartsen uit hun `huisartsengroep'. In geval van medische nood kunnen ze bellen. ,,Ik dacht dat de telefoontjes zich vreselijk zouden opstapelen'', zegt Knüppe halverwege de ochtend. ,,Maar dat valt reuze mee, tot nog toe hebben pas een paar mensen naar ons noodnummer gebeld.'' Naar het antwoordapparaat van de eigen praktijk, dat doorverwijst naar het noodnummer, belden 25 patiënten. ,,Ook een fractie van het normale aantal'', zegt Knüppe. Hij denkt dat veel mensen uit nieuwsgierigheid even het antwoordapparaat afluisteren. ,,Die willen toch weten hoe we het geregeld hebben, voor als ze de komende dagen een dokter nodig hebben.''

Dan verschijnen er twee hoofden voor de glazen voordeur van de praktijk. ,,I know you're on strike'', zegt de jonge blonde vrouw. ,,But do you know if the hospital is on strike too?'' Als Knüppe hoort dat zij bloed plast, legt hij uit waar het dichtstbijzijnde ziekenhuis is.

Om half elf verzamelen de zes huisartsen voor wie Spekhorst en Knüppe vervangen zich in de praktijk. Wat hebben zij vanochtend gedaan? Misschien is een categorie patienten gebaat bij de huisartsenstaking. De huisartsen hebben de vrije ochtend namelijk gebruikt voor visites aan terminale patiënten, waar zij nu - anders dan normaal - alle tijd voor hadden.