Pino Thoms

Een relatie legde mij, geheel onverwacht, de vraag voor of het geen goed idee zou zijn indien de Voorburgse amateurclubs Tonegido en Wilhelmus zouden fuseren? Ik had er nog geen moment bij stilgestaan. In mijn jeugd kon je er niet eens over praten, ook niet fluisterend vanachter je hand. Want Tonegido was neutraal en Wilhelmus was roomskatholiek. Het kan zijn dat de loutere herinnering aan die beide feiten er oorzaak van is dat ik vandaag de dag het fusie-idee nog verre van mij werp, maar inderdaad: niet fuseren is de eerste gedachte die bij opkomt.

Ik denk daarbij aan Pino Thoms. Dat was een vurige, jonge voetballer van Wilhelmus die door zijn onstuimig temperament nogal eens in aanraking kwam met de `strafrechter'. Doorgaans functioneerde als zodanig de geestelijk adviseur van Wilhelmus, een pater. Als Pino er weer eens was uitgestuurd, sjokte hij naar de kleedkamer onder begeleiding van die pater en ik ben ten minste eenmaal getuige geweest van de boetpredikatie die hij over het gebogen hoofd van Thoms uitstortte. Daar was geen woord Latijn bij.

Mijn kinderzieltje was van opvatting dat deze barse taal uit de mond van een trainer, voorzitter, desnoods voorzitter van de elftalcommissie had moeten komen, maar niet van zo'n `zwartrok', wiens kennis van de voetballerij ik zo vrij was in twijfel te trekken. Uiteraard een miskenning van het recht om RK-geïnspireerde sportverenigingen op te richten. Misschien werkt dat gevoel nog een tikkeltje door. Ik heb dus tegen mijn relatie gezegd dat die fusie mij geen goed idee leek. Gewoon door mijn gevoel te laten spreken. Met alle risico's van dien, want die geestelijk adviseur moet al lang dood zijn en Pino Thoms zeer vermoedelijk ook.