Gezellig avondje Hooligans met politiecontrole

Ze zijn tegen boeren, homo's, juten, geitenneukers en kankerjoden; ze zijn tegen iedereen die ingaat op hun gescheld. Freddy, Marco, Vic en Rob doen niets liever dan provoceren en vechten, volgens de leidraad: hoe meer gevaar, hoe leuker.

Zo denken de personages. De acteurs hebben andere ervaringen opgedaan. Al bij een van de eerste try-outs ging er iets mis. Het jennen van het publiek dat bij de voorstelling Hooligans hoort lukte een beetje te goed. Hooligans in de zaal schreeuwden en jenden terug; acteur Rogier Philipoom staakte zijn monoloog en stapte verschrikt uit de productie. Hèm was het gevaar slecht bekomen.

Theater is niet langer een reservaat ver weg van het rumoer van de straat. Theater, althans dat van ZEP, haalt het rumoer juist in huis. Zoekt ZEP de harde confrontatie? De goedkope sensatie? Of een slimme combinatie?

De première, wekenlang lang uitgesteld door onder andere Philipooms vertrek, vond bijna stiekem plaats. In Felix Meritis, de elitairste cultuurtempel van Amsterdam, en dit keer nog ontoegankelijker gemaakt door uitsmijters en agenten. Buiten, aan de overkant van de gracht, lallen groepjes jongeren, de Koninginnedagkolder al in hun kop; binnen zitten de uitverkorenen die na een grondige screening naar een groepje lallende jongeren mogen kijken. ,,Wat doen jullie hier?'' vraagt een van de hooligans op het toneel agressief. Ja, wat doen wij hier. We maken onszelf wijs dat we ons op de hoogte komen stellen van een maatschappelijk relevant fenomeen, maar eigenlijk komen we voor de kick: de behoefte aan heftigheid hebben theatertribunebeklimmers met F-Side-supporters gemeen.

Dus jongens, ram er maar lekker op los, doe dat voor ons in de plaats. Ha, daar slaat er een de kop van een ander tegen de muur, geen bloed te zien weliswaar maar de klappen zijn goed te horen. Vervelen hoef je je bij Hooligans niet, want de hooligans vervelen zich ook niet. En toch willen twee van de vier ermee kappen, met het geweld dat ook henzelf treft, met de haat die zelfs hun kameraadschap ondermijnt. Kijk, daar laat regisseur Peter Pluymaekers zien dat hij wel degelijk met zijn onderwerp is begaan.

Maar de momenten van tragiek en inkeer zijn te schaars. Ze worden ondergesneeuwd door de lol. Pluymaekers, die het boek The Football Factory van de hippe Brit John King naar Nederland transponeerde, maakt van zijn bewerking vooral een gezellige avond. Het vlotte tempo, de korte sketches, de grappen direct gericht tot de zaal: dat alles is knus en oer-Hollands cabaret. Jeroen van Koningsbrugge, Dennis Rudge, Michiel de Jong en Philipooms vervanger Kees Boot doen niet alleen hun best om het publiek uit te dagen, maar ook om het te behagen. Charmant keuvelen zij over het versieren van meisjes, en ze testen hun theorieën onmiddellijk uit. Gevolg: een reeks rode konen op rij één en aanhoudend gegiechel. Maar in de scènes met actrice Katrien van Beurden gaan de opscheppers onherroepelijk af: wat aandoenlijk, die blunderende machos!

En zo gaan we tevreden naar huis. We zijn beledigd en niet boos geworden, we zagen actie en waren niet bang, we hebben ons prima vermaakt. ZEP's combinatietherapie is inderdaad slim.

Voorstelling: Hooligans door ZEP. Naar The Football Factory van John King. Regie, bewerking, vorm: Peter Pluymaekers. Geluid: Wim Conradi. Gezien: 28/4 Felix Meritis, Amsterdam. Tournee t/m 30/5. Inl.: (020) 6266330 of www.zep.nu.