Eeuwige belofte

Geld lenen op voorwaarde dat je het nooit meer terugkrijgt. Nu herstel op de aandelenmarkten uitblijft is de belegger niets te gek. En de banken ook niet. Het klikken en leasen is heel wat minder aantrekkelijk geworden. Tijd voor een nieuwe ster: de eeuwigdurende obligatie.

Volgens de aanbieders is het een plaatje: de rente is hoog, het risico laag. Niet alleen banken zijn er gek op. Deze week lanceert Fortis voor minimaal 550 miljoen gulden aan eeuwige schulden. Ook het bedrijfsleven wil met deze obligaties graag andere schulden aflossen. Voor de uitgifte van nieuwe aandelen is het klimaat immers te guur. Uitgever Wolters Kluwer haalde afgelopen vrijdag nog een half miljard gulden uit de markt. Eerder wist Aegon zelfs anderhalf miljard op te halen, en heel wat andere schuldenaren zullen volgen.

Goed nieuws voor de beleggers. De rente bedraagt bijna 7 procent, terwijl menig spaarbankboekje minder dan de helft oplevert. En met het nieuwe belastingstelsel is het dubbel smullen. De fiscus gaat er immers vanuit dat iedere belastingplichtige minimaal 4 procent rendement haalt op zijn vermogen.

Maar? Natuurlijk er is een maar. Want de hoge rente die wordt geboden belemmert de particuliere belegger wellicht het zicht op de nadelen. En de banken die dit papier verkopen staan doorgaans niet te dringen om over de schaduwzijden te beginnen. Nu de aandelenorders teruglopen, slijten bankadviseurs, om de pijn wat te verzachten, daarbij graag eeuwigdurende obligaties aan hun klanten.

Wie verder kijkt dan de hoge rente ziet dat hij als belegger zijn ziel en zaligheid in handen legt van degene die zich net in de schulden heeft gestoken. Die bepaalt immers het moment waarop er wordt terugbetaald. Als er al wordt terugbetaald, want zolang het bedrijf tevreden is over de voorwaarden gebeurt er niets. Als rente en inflatie flink oplopen wordt de belegger met een eeuwige belofte opgescheept. Is de rente gedaald, dan zal de schuld snel worden afgelost. Bij een obligatie met een beperkte looptijd kan dit ook gebeuren, maar zijn de financiële gevolgen veel beter te overzien.

Vooral particuliere beleggers zijn geïnteresseerd, met name door de aantrekkelijke rente. Daar komt nog eens bij dat vertrouwde namen als Rabobank, Fortis en Aegon betrokken zijn. Maar die voordelen gelden toch ook voor professionele beleggers, die zich opvallend op de achtergrond houden? Geen wonder: zij eisen betere voorwaarden en geven niet graag de zeggenschap uit handen. Zeker niet als het om hun eigen geld gaat.