Luxor-publiek onthaald op ideaal variété-programma

Het nieuwe Luxor is open, en zelden was een openingsvoorstelling zo geschikt als het feestelijke variété dat Mini & Maxi hebben aangericht om te laten zien wat het royaal bemeten amusementspaleis, trots tronend aan de zuidkant van de Erasmusbrug, allemaal in huis heeft. City verenigt het verleden, het heden en misschien ook de toekomst van het Rotterdamse theatervermaak in een schouwspel dat niet alleen epateert door alle technische mogelijkheden, maar dat ook het kleinste detail niet in het grote formaat laat verdrinken.

De voorstelling, die zaterdagavond in aanwezigheid van koningin Beatrix in première ging, is dan ook gemaakt voor Luxor en tot eind juli alleen daar te zien. Mini & Maxi fungeren als de voortrekkers, de smaakmakers. Na de mooie theatershows waarin ze zelf de enige hoofdrollen speelden, treden ze nu als ceremoniemeesters aan in een spectacle coupé met acrobaten, magiërs, jongleurs en andere artiesten uit alle windstreken – niet als losse nummers die verder niets met elkaar te maken hebben, maar gevat in een soepele aaneenschakeling van taferelen die zich afspeelt zonder één black-out. Telkens verandert het toneelbeeld voor onze ogen, en door verbindende grapjes en mouvementen loopt de ene act vernuftig over in de andere.

Met hun visuele en muzikale slapstick vormen Karel de Rooij en Peter de Jong, alias Mini & Maxi, het ideale middelpunt voor zo'n bonte parade van kunstenmakers: van de Indiase schaduw-artiest Prasanna Rao, die met twee handen en een projector silhouetten op het witte doek tovert, tot en met de Nederlandse skaters- en rollerdancers-groep Rundroppen, die van modern straatvertier een spectaculaire show weet te maken. Tussen die twee uitersten, tussen verstilling en spektakel, is er oogstrelende acrobatiek aan de trapeze, showy tapdans en razendknap jongleurswerk. Minder passend in al dit non-verbale vertoon vind ik alleen de vocaliste Marjorie Barnes. Haar met pathetische dramatiek gezongen hymne aan Rotterdam (`little city, how big you have grown') wil maar geen vleugels krijgen.

Vijftien dansers, beter geëquipeerd in de fantasievolle figuratie dan in het swingend bedoelde show-ballet, dwarrelen in en om de scènes heen, terwijl er ook ruimschoots met theatereffecten wordt gestrooid. Mini & Maxi zweven als diepzeeduikers door het blauw, er rijdt een metro en er vaart een oceaanstomer voorbij, er verrijst een voetbalstadion met grasmat (het voetbalspel in slowmotion is een hoogtepunt) en zelfs een oude filmstunt van Buster Keaton wordt hier met succes nieuw leven ingeblazen. Intussen is van het meer dan vijftigkoppige orkest van de Koninklijke Luchtmacht een fonkelend theaterorkest gemaakt. Een stukje Sabeldans van Katchaturian, een strak gespannen bigband-arrangement of een hups ragtime-deuntje klinken even raak als de voor louter koper bedoelde mars Koning Voetbal.

City is minder voor de lach gemaakt dan de shows die Mini & Maxi zelf hebben gespeeld. De artiesten die ze om zich heen hebben verzameld, bestrijken een veel breder vermaaksterrein. Zo is City een ode geworden aan het beste dat al die verschillende variété-vormen te bieden hebben – en dus ook een schitterende showcase voor een nieuw theater, dat het hooggeëerde publiek tot in lengte van jaren over de brug wil laten komen.

Voorstelling: City, door Mini & Maxi e.a. Muzikale leiding: Krijn van Driel. Regie: Jos Thie. Gezien: 28/4 in Luxor, Rotterdam. T/m 29/7. Inl. (010) 4843333, www.luxortheater.nl

    • Henk van Gelder