Irak viert het feest van Saddam Hussein

Heel Irak viert vandaag de verjaardag van president Saddam Hussein, overwinnaar van de ,,krachten van kwaad en agressie''. Saddam kan op een heel geslaagd jaar terugkijken.

Saddam Hussein wordt 64 vandaag, en heel Irak viert feest. Hoe kan het ook anders met een president die, aldus het Iraakse parlement eerder deze week in een resolutie, de ,,krachten van kwaad en agressie'' heeft verslagen en hun samenzwering heeft verijdeld om Irak en het Iraakse volk te schaden? Het parlement adviseerde dan ook om zijn verjaardag nu uit te roepen tot nationale feestdag, om de grote erkentelijkheid van de volksvertegenwoordigers uit te drukken voor de rol die hij heeft gespeeld bij het loodsen van het Iraakse volk door moeilijke tijden. Het lijdt geen twijfel dat dit advies wordt opgevolgd. Of Saddams bescheidenheid zou zo'n stap in de weg moeten staan.

In het hele land wordt Saddams verjaardag gevierd met speciale edities van de kranten en bevlogen commentaren (,,28 april is de verjaardag van alle Irakezen''), met spontane volksmarsen, militaire parades en folkloristische dansen. Maar de grootste partij, elk jaar groter ook al staat het land sinds 1990 onder een internationaal handelsembargo, wordt aangericht in Tikrit, geboorteplaats van de president. Dit jaar zijn er ten minste 350 reusachtige portretten van Saddam Hussein opgehangen ter omlijsting van een militaire parade, kinderkoren en andere festiviteiten. Zoals elk jaar snijdt de officiële nummer twee in de Iraakse hiërarchie, Izzat Ibrahim (de inofficiële is op dit moment Saddams jongste zoon Qusay) een gigantische verjaarstaart aan voor de Iraakse hoogwaardigheidsbekleders en buitenlandse diplomaten – die allemaal in Tikrit acte de présence moeten geven.

En zoals elk jaar sinds 1985 is Saddam zelf elders, ergens op een pas achteraf bekendgemaakte plaats, in een school met een groep schoolkinderen die een modeshow of ander passend vermaak hebben mogen organiseren om de president te fêteren. Saddam hecht namelijk erg aan zijn veiligheid.

Niet dat Iraakse staatsburgers hem uit eigen initiatief zouden willen bedreigen, natuurlijk niet, maar de ,,krachten van kwaad en agressie'' – de Verenigde Staten en Groot-Brittannië en hun vazallen Saoedi-Arabië en Koeweit – zitten niet stil, ook al zijn ze verslagen. De verdeelde en machteloze Iraakse oppositie-in-ballingschap wordt door hen betaald, en de Iraakse regering beschouwt wat zij binnenslands nog aan tegenstand kan ontdekken ook als in dienst van het kwaad.

Of dat zo is, is zeer de vraag, en eveneens of er nog wel noemenswaardige oppositie ìs na de jarenlange, bloedige onderdrukking onder Saddams regime van alle potentiële tegenstanders. Toch gaan de folterpraktijken, executies en andere schendingen van de rechten van de mens – willekeurige arrestaties, uitzettingen van Koerden en Turkmenen enzovoorts – volgens alle internationale organisaties voor de rechten van de mens onverminderd door. Amnesty International deed begin deze maand nog een speciaal beroep op de Iraakse regering een onmiddellijk einde te maken aan de voortdurende executies van vermoede tegenstanders. Bagdad reageerde niet.

Ook andere groepen worden afgemaakt. Amnesty meldde bijvoorbeeld de onthoofding zonder vorm van proces van tientallen vrouwen die van prostitutie werden verdacht. Pooiers werden eveneens terechtgesteld. Volgens Amnesty werden de executies afgelopen oktober uitgevoerd in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de regerende Ba'athpartij en de Iraakse vrouwenbond. In Irak prostitueert men zich immers niet.

Hoe dan ook kan Saddam, als hij vanavond na een vermoeiende dag weer thuis is in zijn nieuwste paleis in Bagdad, tevreden op het afgelopen jaar terugkijken. Onder zijn leiding heeft Irak het handelsembargo van de Verenigde Naties vèrgaand ondergraven. De humanitaire vluchten op Bagdad van het najaar zijn inmiddels geruisloos veranderd in commerciële vluchten, ook al wilden de VS en Groot-Brittannië dat niet, en niemand controleert de lading. Veel buitenlandse bedrijven die olie- en andere contracten met Bagdad sluiten onder het olie-voor-voedselprogramma van de VN, betalen het regime tegenwoordig standaard een illegale commissie, zo blijkt uit mededelingen van de VN. De inkomsten uit de smokkel van olie naar de buurlanden nemen steeds toe. Buitenlandse delegaties die uit zijn op contracten eten uit Saddams hand: een 100 man tellende Russische afvaardiging, inclusief dansgroepen, kwam hem vandaag speciaal feliciteren. De burgers van de Arabische wereld bewonderen hem als de enige Arabische leider die het durft op te nemen tegen Israël en het Westen. Hun leiders haten en vrezen hem, en dat is ook wat waard.

Het grote olieland Irak, dat de op één na grootste oliereserves ter wereld herbergt, blijft een puinhoop omdat Saddam weigert verder mee te werken aan de inspecties van zijn wapenprogramma's door de VN en zo opheffing van het handelsembargo mogelijk te maken. Maar Saddam, moge God hem bewaren (zoals de Iraakse media standaard aan zijn naam toevoegen), gaat het prima. Hij heeft zijn feestje verdiend.

    • Carolien Roelants