Inspraakmoe

Farce van de lokale democratie: bewoners van de Amsterdamse binnenstad krijgen inspraak opgedrongen die ze niet wensen. Als enige stadsdeel had de grachtengordel nog geen eigen deelraad omdat het beheer daarvan de hele stad aan zou gaan. Toch richt de gemeente zo'n deelraad op in een nieuw duur kantoor. In een referendum stemde wel 80 procent van de binnenstadbewoners tegen hun eigen medezeggenschap maar omdat het referendum over de hele stad geen quorum haalde, gaat het toch door.

Burgers zijn inspraakmoe. Stemmen in Nederlandse gemeenten heeft weinig zin, stelde de Raad van Europa al vast. Het kopstuk van de gemeente, de burgemeester, wordt door de kroon benoemd en er is geen felle competitie tussen kandidaten en standpunten waar stadsbewoners tussen kunnen kiezen. Wat er ook wordt gekozen, de stem belandt altijd in de zelfde logge partijcoalitie die het ook niet kan helpen. Leefbaar-partijen hebben er hun succes aan te danken. Deelraden of referenda zijn lapmiddelen. Het gaat niet om meepraten maar om stemmen.