Een man en twee vrouwen

Twee moeders, twee kinderen en een vader die geen echtgenoot is. Een opmerkelijk gezin. `Marinus was mijn introductiebegeleider toen ik ging studeren.'

Het is zes uur, Sussiel Brands (39) zet het eten op tafel. ,,Sjef en ik hebben gekookt'', zegt ze. Sjef is haar zoontje van viereneenhalf. Ze hebben pizza gemaakt met maïs en artisjok en ananas. Tegenover Sussiel zit Marinus Verhagen (41), de vader van haar zoontje, maar niet haar man. Naast hem zit Yvon de Rooy (37) met haar dochter Jana van bijna twee op schoot. Yvon is de vriendin van Sussiel. En Marinus is ook de vader van háár kind.

Twee moeders en één vader. De moeders wonen samen, in een nieuwbouwhuis aan de rand van Tilburg. De vader woont alleen, in het centrum. Ze vertellen aan tafel hoe ze zo'n gezin geworden zijn en hoe het bevalt.

Sussiel: ,,Marinus was mijn introductiebegeleider toen ik economie ging studeren. We zijn altijd vrienden gebleven. Yvon ken ik van de zelfverdedigingscursus. Daarna kwam ik haar weer tegen bij homostudies aan de KUB.''

Yvon: ,,We hebben nu veertien jaar een relatie.''

Sussiel: ,,Yvon wilde altijd al kinderen. Ik niet. Maar toen ik merkte dat ze andere opties begon te onderzoeken, veranderde dat. Ik wilde voor altijd bij Yvon blijven. En ik wilde niet dat zij nooit een kind zou krijgen.''

Yvon: ,,We wilden geen anonieme donor. En we dachten dat Marinus een goede vader zou zijn. Het was Marinus en anders niemand. Op een dag hebben we het hem gevraagd. We zeiden: is dat niks voor jou Marinus?''

Sussiel: ,,We wisten dat hij ook graag kinderen wou. En hoe komt een alleenstaande man aan kinderen?''

Marinus: ,,In feite had ik in een minuut besloten dat ik het zou doen. Maar voor de vorm heb ik er nog een week over nagedacht.''

Sussiel: ,,Vriendinnen zeiden: weet je wel waar je aan begint? Marinus gaat bij jullie gezin horen! Maar dat wilden we juist.''

Yvon: ,,In het begin was het erg spannend. We hadden afgesproken: Sussiel eerst, omdat ze de oudste is en om haar werk. Toen ze zwanger was, werd ik onzeker over mijn positie. Als zij dood zou gaan, van wie was dan het kind? We hebben nu samen het ouderlijk gezag, maar dat konden we pas regelen na de bevalling.''

Sussiel geeft cursussen zelfverdediging aan kinderen in groep zeven en acht. Yvon is monteur bij het energiebedrijf Essent. Marinus is docent aan de KUB, bij personeelswetenschappen.

Yvon: ,,Over het algemeen zijn mensen tegen ons positiever dan tegen andere lesbische vrouwen, omdat er een vader is. We krijgen wel veel vragen.''

Sussiel: ,,Kinderen die ik les geef vragen: hebben jullie het met z'n drieën gedaan? Kinderen van elf denken dat. Dan zeg ik: nee.''

Sussiel en Yvon hebben zichzelf bevrucht door het sperma van Marinus in het reservoir van een injectiespuit te doen en bij zichzelf in te brengen. Hun kinderen zijn allebei geboren met een keizersnee. Sussiel had een te smal bekken en het hoofd van Sjef was erg groot. Jana lag in een stuit.

Sussiel: ,,Na de geboorte van Sjef kregen we ruzie in het ziekenhuis. Sjef moest in de couveuse en we mochten niet met z'n drieën bij hem zijn. De kinderarts zei: we hebben erover vergaderd en we gaan hier niet aan iedereen uitleggen hoe het zit. Een kind heeft twee ouders, jullie zoeken het maar uit.''

Yvon: ,,Marinus heeft toen nog de historische woorden gesproken dat hij de boel ook kort en klein kan slaan. Zitten wij daar tactisch te doen, zegt hij dát.''

Sussiel: ,,Toen Yvon zwanger was, zeiden we tegen het ziekenhuis: ga maar vast vergaderen, want straks komen we weer.''

Yvon: ,,Uiteindelijk waren ze heel aardig. Er was sprake van dat Marinus niet bij de keizersnee mocht zijn. Een van de verpleegkundigen zei: hij gáát mee naar binnen, desnoods zeg ik dat hij mijn stagiair is.''

Sjef en Jana gaan op woensdagochtend naar hun vader, op donderdag komen ze weer terug. De twee moeders verdelen de rest van de week, ze werken allebei drie dagen. In het weekeinde komt Marinus een dag op bezoek. Maar dat was niet afgesproken, dat is zo gegroeid.

Yvon: ,,Ik houd van allebei de kinderen evenveel, maar er is toch een verschil, daar kun je niet omheen. Jana heeft in mijn buik gezeten. Sjef niet.''

Sussiel: ,,Ik had bij Jana het gevoel dat ik haar moest verdienen. Sjef was vanzelfsprekend. Ik heb een moeilijk eerste jaar met hem gehad, omdat hij voor wel zeventig dingen allergisch bleek. En ik had bekkeninstabiliteit. Maar ik heb nooit het gevoel gehad dat mijn relatie met Yvon eronder leed.''

Yvon: ,,We zijn meer van elkaar gaan houden.''

Sussiel: ,,We hebben de kinderen ruim een jaar zelf gevoed.''

Marinus: ,,Ik heb de luxe dat Sjef en Jana allebei mijn kinderen zijn.''

Wat vindt u van deze gezinsvorm? Of heeft u er zelf ervaring mee? Stuur uw reactie naar e-mailadres zok@nrc.nl of naar NRC Handelsblad, Ouder & Kind, Postbus 8987, 3009 TH Rotterdam. Uw bijdrage moet donderdagochtend in ons bezit zijn.

    • Jannetje Koelewijn