Vraagtekens bij Shells overnamestrategie

Een paar maanden geleden maakte Shell met een serie agressieve stappen een einde aan een periode van inertie. Het stoutmoedigste onderdeel van de nieuwe strategie, het nastreven van vijandige overnames, dreigt nu op een mislukking uit te draaien.

Het concern is er nog wel in geslaagd om de hand te leggen op de energiebelangen van Fletcher Challenge in Nieuw-Zeeland, maar de Australische regering hield deze week het bod van Shell op Woodside Petroleum tegen.

En de heimelijke poging om Barrett Resources over te nemen, strandde op de weigerachtige houding van de aandeelhouders van het Amerikaanse energieconcern.

Op het moment dat Shell in maart zijn bod van 2,2 miljard dollar op het gaswinningsbedrijf uitbracht, verwachtte het beslist niet dat Barrett en zijn aandeelhouders zich zo krachtig zouden verzetten. Toen ze dat wel deden, was het duidelijk dat de prijs omhoog zou gaan. Maar het verhoogde bod van 60 dollar per aandeel is nog steeds lager dan de huidige koerswaarde. Daarom ziet het ernaar uit dat Shell met nog meer cash zal moeten komen.

De ervaringen van de Nederlands-Engelse energiegigant met Barrett, Woodside en Fletcher tonen aan dat de strategie om grote deals uit de weg te gaan ten gunste van een reeks kleinere overnames niet zonder meer een eenvoudiger opgave is.

Bovendien komt Shell er nu achter dat je net zo makkelijk te veel kunt betalen voor kleine bedrijven als voor grote.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld

    • Rob Cox