Schoonpa betaalt

Het zou een beetje dom zijn om bij de voorbereiding van het kroonprinselijk huwelijksdiner niet te leren van de ervaringen uit het verleden. Mag ik suggereren om als locatie eens aan Veere te denken? In restaurant auberge De Campveerse Toren werd op 12 juni 1575 het diner aangericht ter gelegenheid van het huwelijk van Willem van Oranje met Charlotte de Bourbon. Veere is een mooie optie. Te zijner tijd wordt Willem Alexander markies van Veere en de keuze tussen 's-Gravenhage en Amsterdam geeft toch alleen maar gedonder.

De ambiance in de halfronde eetzaal in het bastion van De Campveerse Toren is in elk geval passend. Aan de muur hangt de vader des vaderlands afgebeeld op een delftsblauw bord. In de pronkkast in de hoek staat allerhande vaatwerk met de Oranjes als thema. Juliana, de voormalige markiezin van Veere, is te bewonderen op een staatsieportret uit de jaren zestig. In de vaasjes op de tafels staan bij ons bezoek gele tulpen. Een symbolisch waardevolle bloemkeuze, alleen behoren ze tot het ras Yokohama, de Gele Apeldoorn zou beter zijn. En tegen de schouw hangt het Nederlandse wapen met de zinspreuk `Je Maintiendrai'. Die voert terug tot René van Chalon, ook een Prins van Oranje. Bovendien hebben ze hier ervaring met het onderdak bieden aan hoogwaardigheidsbekleders van Spaanse afkomst. Ooit was de Campveerse Toren het hoofdkantoor van Sint-Nicolaas.

Het uitzicht op het Veerse Meer is meer dan adequaat. Je ziet eindeloos veel water, maar wel bedwongen. Een mooi staaltje Nederlands watermanagement. In de verte, aan de overzijde, priemt de toren van het kerkje van Vrouwenpolder boven de horizon uit. Het was vroeger de standplaats van voormalig televisie-dominee Okke Jager. Wellicht kan ook het protestants-christelijke volksdeel zich zo verzoenen met een gemengd huwelijk. Zo niet, dan valt er nog wat te leren van de flexibele opstelling van Willem van Oranje in zaken des geloofs.

Het diner zal ongetwijfeld minder opulent zijn dan wat eertijds de bruiloftsgasten is voorgezet. De afrekening staat nu nog achterop de menukaart van De Campveerse Toren. Op tafel kwamen onder veel meer een heel calf, tarrebot, drie pauwen en velerlei ander gevogelte. Natuurlijk waren er appels van oranje. Het moet een wild feestje zijn geweest. De afrekening vermeldt de vergoeding van gesneuvelde glazen, gehuurd in Middelburg, en van in het ongerede geraakte serveeten.

De huidige keuken laat zich kennen als Frans klassiek met hier en daar een kleine frivoliteit. De kookkunst is niet van uitzonderlijke, maar wel van degelijke kwaliteit. Ik kan de ganzenleverterrine met rode uiencompote aanbevelen. De geroosterde tongfilet met kruidensaus op couscous is wat bleek van smaak, maar de gepocheerde oesters in champagnesaus en de kreeftensoep bereid op de wijze van Lady Curzon hebben klassieke allure. Bij de reefilet met paddestoelen zit een modieuze tarte tatin van witlof. De kaasgang kan een Franse of een Walcherense wending nemen. Drie streekkazen sieren het plateau, Goudse kaas met fenegriekzaad, brokkelkaas en kruidenkaas. Een waarschuwing is op zijn plaats, fenegriekzaden hebben sinds oudsher de reputatie het vrouwelijk libido te stimuleren. De couleur locale komt ook terug in het trio van het alternatieve zoete nagerecht. De campagnesorbet en de tiramisu worden begeleid door boterbabbelaarijs.

De bediening is attent en vaardig, maar behoeft voor een koninklijk diner nog enige bijscholing in het hofprotocol. Het is niet gewenst dat de moeder van de bruidegom van de amuse tot het dessert telkenmale wordt gevraagd `Heeft het gesmaakt'. Men vraagt de koningin niet naar haar mening, die geeft ze als het haar belieft. En hoe goed bedoeld ook, het lijkt me minder gepast bij aanvang van de maaltijd de koningin mede te delen dat wanneer ze na het hoofdgerecht zou denken `wij zitten vol', ze alsnog af mag zien van de kaasgang.

Het jonge paar kan na afloop van het diner overnachten in een van de kamers die uitzien over het Veerse Meer. De kranen in de badkamer zijn goudkleurig, misschien wat armoedig vergeleken met de situatie ten paleize. De romantische vertrekken zijn mooi opgeknapt. Ze zitten strak in verschillende tinten gele verf, van mosterd tot vanille. De kamers zijn wat te gehorig voor een huwelijksnacht van Latijns-Amerikaanse heftigheid en ook is het bij een eventueel kussengevecht uitkijken met het oude serviesgoed dat in de kasten naast de schouw staat.

's Ochtends wordt het jong geluk vervolmaakt door een Hollands ontbijt, met een zachtgekookt eitje, hagelslag en beschuit. De verbondenheid met Friesland krijgt vorm met een sneetje kruidkoek. Het is niet goedkoop in De Campveerse Toren. Een diner voor twee en een overnachting met ontbijt is ƒ575. Maar over de kosten hoeft de prins zich geen zorgen te maken. Die betaalt toch zeker de vader van de bruid?

    • Joep Habets