JAKI BYARD

De in 1999 doodgeschoten Jaki Byard kreeg van bandleider Charles Mingus eens het verwijt dat hij speelde `voor de grap'. Een kat met een hoog zure druiven-gehalte, omdat Byard gewoon was doorgegaan met waar Mingus zelf jaren van geprofiteerd had: de enorme vaardigheid van deze pianist om van stijl naar stijl te springen. Op Solo/Strings staan twee lp's van eind jaren '60 die een goed beeld geven van Byards breedheid. De soloplaat maakte hij na een bezoek aan New Orleans en dat is aan de titels te merken. `New Orleans Strut' begint met een handvol zware akkoorden, maar evolueert al snel naar een opgewekte blues. Al even hybride is `Do you know what it means, to miss New Orleans ?'

Bij de `Strings' op de tweede lp is er maar één die consequent strijkt: violist Ray Nance. De andere drie zijn Ron Carter op cello, bassist Richard Davis en gitarist George Benson. Met drummer Alan Dawson erbij wijden zij zich aan het spel waar Byard zich het meest in thuis voelt: muziek die elke moment vrolijk kan ontsporen. Zo gaf hij de musici voor `Cat's Cradle Conference Rag' allemaal een ander stuk als basis, met de bedoeling die ter plaatse aan elkaar te smeden. Een hachelijke onderneming gezien de korte tijd die voor de opnamen waren gereserveerd. Gelukkig zijn deze musici zo goed dat ze er daarna in een jam session-achtige sfeer nog een paar stukken aan toe kunnen voegen. Vooral de opgewekte medium blues met Ray Nance in de rol van vocalist klinkt zo ouderwets vet dat je Mingus moet bijvallen in zijn kwalificatie dat Byard, `ondanks' zijn pianistisch talent een rasechte `entertainer' was.

Jaki Byard: Solo/Strings (Prestige CD 24246). Distr. ZYX.

    • Frans van Leeuwen