Wapens voor Taiwan

VOOR ELCK WAT WILS, moet president Bush hebben gedacht toen hij besloot Taiwan het grootste wapenpakket sinds jaren te leveren, maar net niet het spul dat China bovenmatig zou irriteren. Vooral de Taiwanese marine, het belangrijkste krijgsmachtonderdeel, zal in haar nopjes zijn. Daar heeft men liever de `hardware' die onmiddellijk soelaas biedt dan de high tech speeltjes waarvan sommige politici dromen. Taiwan krijgt de middelen waarmee het een eventuele omsingeling kan doorbreken. Maar de hoogwaardige radar die een toekomstig raketschild had moeten bedienen, blijft voorlopig op de plank. Levering daarvan was door Peking bij voorbaat gekarakteriseerd als een daad van kwade trouw van zowel de leverancier als de ontvanger. Het gevolg zou een stevige escalatie zijn geweest in de door Peking jegens het afvallige eiland gekoesterde vijandigheid.

Bush heeft nu zijn achterban ervan overtuigd dat Taiwans veiligheid hem ernst is en dat was na het debacle met het op Hainan gestrande verkenningsvliegtuig geen overbodige luxe. Het toestel bevindt zich nog steeds in China's handen en in Amerika zijn regering en volksvertegenwoordiging continu in gesprek over hoe het nu verder moet met dat land. Anders gezegd, of China moet worden gezien als een veelbelovende markt of als een gevaarlijke rivaal. De jongste beslissing over de wapenlevering aan Taiwan mag worden uitgelegd als pas-op-de-plaats. In wezen verandert er weinig aan de bestaande toestand. De uitzonderlijke relatie met Taiwan – niet erkend, maar wel verwend – wordt in stand gehouden, zonder dat de betrekkingen met Peking onherstelbaar worden beschadigd.

DE BESLISSING doet ook recht aan de gecompliceerde verhoudingen op Taiwan zelf. Taiwan heeft zijn eigen betrekkingen met Peking of althans: op Taiwan leven, niet altijd eensluidende, gedachten over hoe die betrekkingen er zouden kunnen uitzien. In die zin wordt de Amerikaanse omarming soms als knellend ervaren. Amerika's ook voor de Taiwanezen dubbelzinnige één-China-politiek is op zichzelf al een stimulans voor het zoeken naar een eigensoortige verhouding tot het voormalige moederland. De wapenleverantie geeft Taiwan militaire armslag zonder het eiland met handen en voeten te binden aan een gloednieuw Amerikaans defensiesysteem. Dat is winst voor alle betrokkenen.