Een emotionele Delftenaar

Bijna had Frans Sevenstern – ex-Volvo Car, ex-Connexxion – het voor zichzelf verpest. Was hij nét gevraagd om president te worden van de Nederlandse Golf Federatie, zegt hij diezelfde week nog in de krant dat ,,mensen hem niet interesseren'', dat hij ,,mensen laat vallen als hij ze niet meer nodig heeft''.

,,Toen waren er in het bestuur wel een paar die zeiden dat ze dat niet zo positief vonden'', zegt Jan Kruyt, de vorige president van de Nederlandse Golf Federatie. Iemand op zo'n positie moet kunnen luisteren, kunnen binden. En kon Sevenstern dat wel? Was er geen betere te vinden?

Sevenstern was zelf de eerste om te betwijfelen of hij wel zo geschikt was – en dat zei hij ook tegen Kruyt. ,,Ik ben gewend om de baas te zijn'', zegt hij. ,,En in een vrijwilligersorganisatie zijn de leden de baas. Bovendien ben ik helemaal niet zo'n goede golfer.'' Maar hij wilde graag. Hij was blij dat hem, net voor zijn pensioen, zoiets leuks werd aangeboden. ,,Ik dacht meteen: potverdorie.'' Hij zei tegen Kruyt dat hij zich volop zou inzetten. Dat hij geen bestuursvergadering, geen prijsuitreiking zou overslaan.

Zijn harde woorden in de krant werden hem vergeven. Hij had die dingen dan wel gezégd, maar niemand die hem zo kende. Jan Kruyt: ,,In de praktijk is Frans geen ruziemaker.'' Op 30 maart werd Frans Sevenstern bij acclamatie benoemd tot president.

Maar waarom hij?

,,Ja, hoe gaat dat?'' zegt Henk Heyster, directeur van de Nederlandse Golf Federatie. (Veertien man personeel, honderdvijftig vrijwilligers, honderdzestig clubs, honderzestigduizend leden.) ,,Je vraagt eens aan je vrienden of ze iemand weten. Je kijkt eens wie beschikbaar is.'' Heyster kende Sevenstern al heel lang. ,,Ik zat in de Delftse Dansharmonie toen hij voor Shell nog in Bruneï werkte. Wij speelden daar op Koninginnedag.'' Eigenlijk had Heyster niets te zeggen over de benoeming van de president. Maar omdat ze veel moeten samenwerken, werd zijn mening wel gevraagd. ,,Een intelligente man'', zegt hij. ,,En een Delftenaar. Eén en één is bij hem gewoon twee. Maar hij laat ook zijn gevoelens zien. Ik zou zeggen: een emotionele Delftenaar.''

Heyster leeft met Sevenstern mee, nu die moet omschakelen van bestuursvoorzitter van een grote onderneming, met secretaresse en chauffeur, naar gewoon burger, iemand die zelf moet tanken, zelf moet faxen, zelf moet e-mailen. ,,Maar hij slaat zich er dapper doorheen.''

,,We wilden een persoon die zijn sporen in het bedrijfsleven heeft verdiend'', zegt Jan Kruyt. ,,En Frans heeft nu tijd, dat is zijn grote voordeel.'' Kruyt maakt zich alleen wat zorgen over Sevensterns verhuizing naar Brussel. ,,Om dit goed te doen, zal hij vaak zijn gezicht moeten laten zien.''

Sevenstern zelf klinkt een beetje wanhopig door de telefoon. De verhuizers komen deze week en hij moet de hele zolder nog opruimen. ,,Al mijn collegedictaten liggen er nog, alle strategienota's voor Volvo Car. Wat moet ik ermee?'' Maar straks, zegt hij, zal hij gelukkig zijn. Dan is hij een man die alleen nog maar doet waar hij zin in heeft. Hij zegt: ,,Eerst dacht ik: heb ik die baan uit ijdelheid aangenomen? Maar dat is niet zo. Als ik het daarom had gedaan, zou ik dom zijn geweest. Ik kan in die wereld niets in mijn eentje bepalen, niets afdwingen.''

    • Jannetje Koelewijn