Boonstra's biecht

,,Stom, stom'', zei Philips-topman Cor Boonstra en hij sloeg met zijn hand tegen het hoofd. Ik ben geneigd hem te geloven. In Barend en Van Dorp luchtte hij aan de vooravond van zijn afscheid het hart over het onderzoek van Justitie naar mogelijke voorkennis bij de aankoop van aandelen Endemol waar zijn vriendin Sylvia Tóth commissaris is. De kluns-hypothese biedt meestal een betere verklaring dan kwade opzet. Vandaar waarschijnlijk geen voorkennis. Misschien wordt mijn beeld te veel bepaald door de klungelende Bussinkjes in de televisieserie Oud Geld. De kwaadaardige scheepsmagnaten uit de commerciële soap Westenwind stemmen meer overeen met de populaire kijk op de haute finance en dat wordt daarboven vaak vergeten.

Boonstra besefte pas dat ,,het allemaal te dichtbij kwam'' toen Tóth hem meenam naar een feestavondje met de top van Endemol na de onderhandelingen over de overname door Telefónica. De maandag daarop verkocht hij geschrokken zijn aandelen. Te laat, want de vier ton winst was al gemaakt. Hij had haar niet over de transacties verteld omdat hij nog een ,,broze relatie'' had. Boonstra verdient niet dat reuze-inkomen om ,,stom'' te zijn maar om tegen een hogere standaard te worden gehouden dan loonstrooksukkels. Van een coureur verwacht je grotere stuurmanskunst dan van een gewoon ANWB-lid.

De publieke biecht heeft hem goed gedaan. ,,Ik vind het bijzonder onrechtvaardig dat de lijn naar Tóth is gelegd'', zei hij. ,,En dat wil ik uit de wereld helpen.'' Hij had indertijd met haar wel wat anders te bespreken dan aandelen Endemol, zei hij. Het was les 1 in de public relations: geef wat fouten toe maar ontken voorkennis. En dat kun je het beste doen in een rommelige televisie-talkshow waar niet in kan worden geknipt en met interviewers die wel kritische vragen stellen maar geen verstand hebben van de juridische kabbalistiek van de voorkennis. Boonstra's vriendin Sylvia Tóth is al eerder bij Barend en Van Dorp geweest en kan goed met de jongens opschieten, zeker met Jan Mulder die amicaal sprak over ,,Sylvia'' en na zijn rituele uitval in het interview met Boonstra bleef nababbelen in plaats van met de presentatoren de gebruikelijke gang naar de buitencamera te maken. Die gezelligheid was uitgebleven als het hoofdkantoor van Philips niet was verhuisd van Eindhoven naar Amsterdam. Maar dan was er misschien ook geen voorkenniszaak geweest omdat Boonstra geen kennis had gemaakt met Tóth.

Bij concurrent Barend en Witteman moeten ze op hun neus hebben gekeken. Dat programma is ook vroeg. Om half acht 's avonds zitten alle collega-topmannen nog niet voor de televisie. Om kwart voor 11, het tijdstip van BVD, kijken ze misschien, zodat ze vanavond geheel bijgepraat afscheid kunnen nemen van Boonstra in het Amsterdamse Concertgebouw. Witteman kreeg de troostprijs van drie reeds gepensioneerde topmannen, Wim Dik van KPN, Loudon van Akzo en Jacobs van ING. Ik werd daar al opgewarmd tot de wereld van Boonstra. Dik verdedigde Boonstra. Jacobs en Loudon lieten zich niet over Boonstra uit maar vonden dat NRC Handelsblad ten onrechte suggereerde dat dit soort gedrag in hun kringen normaal was. Jacobs: ,,Als ik had gezegd, dat de hele journalistiek blundert, had ik de pers over me heen gekregen.''

Het begon mij weer te duizelen toen Jacobs klaagde over de lage inkomens van Nederlandse topmannen. Wij kijkers kunnen schrikken van die talloos veel miljoenen maar dat is onterecht. Buitenlandse bestuurders van de ING verdienen nog meer dan hun Nederlandse voorzitter. Niet echt een misstand waar je medelijden voor voelt. Boonstra vertelde later over al die miljarden-deals die hij dagelijks voor Philips moet afsluiten. Ja, vier ton winst is dan klein geld waar je je reputatie niet voor op het spel zet. De bungelende topman moet wel een leerervaring zijn. Onwillekeurig denk ik aan dat angstaanjagende dode varken aan een boom in Kootwijkerbroek.