Affaires

Het leven wordt steeds ingewikkelder. Neem de dag van gisteren. Ik zie op de Amsterdamse tv een debat tussen de huidige (Cohen) en de voorvorige burgemeester (Van Thijn) van Amsterdam over de wenselijkheid van een deelraad voor de binnenstad. Voor de eerste is zo'n deelraad een zegen, voor de laatste een ramp. Wie moet ik geloven? Intuïtief kies ik voor Cohen, met de ratio heeft dat echter weinig te maken. De argumenten zijn alleen voor een handjevol insiders aan de praktijk toetsbaar, maar ook zij verschillen van mening.

Daarna moet ik me meteen op twee nieuwe affaires werpen: die van Edgar Davids en Cor Boonstra. Heeft de een doping gebruikt en de ander Sylvia?

Hun verweer komt in de kern hierop neer: vertrouw op mijn blauwe ogen. Dat Davids überhaupt ogen heeft, weten we nu zeker. Op de persconferentie in Turijn verscheen hij zonder zijn traditionele uitrusting van bankovervaller: honkbalpet en monstrueuze zonnebril. Hij droeg zowaar een professoraal montuurtje en hij keek erbij alsof hij uit Dante voorlas.

Maar wat had hij ons nu precies te bieden? Veel te weinig. ,,Ik heb maar één lichaam en dat is het huis van mijn geest.'' Dat was Dante weer, maar verder? Hij beweerde dat hij zelfs nooit griepprikken krijgt, iets wat ik hem uit persoonlijke ondervinding juist alleen maar kan aanraden. Van een griep krijgt ook het huis van je geest een geweldige opdonder.

Toen zijn persconferentie interessant begon te worden – hij had de verklaringen van zijn advocaat helemaal voorgelezen – hield Davids ermee op. ,,Ik hoop dat u er begrip voor hebt dat ik geen vragen beantwoord'', zei hij. Helaas niet, Edgar. De essentie van persconferenties is dat er vragen gesteld kunnen worden.

's Avonds kreeg hij bij Jack van Gelder van de NPS-tv nog een herkansing. Geïnterviewd worden door Jack van Gelder, dat is voor een voetballer zoiets als een thuiswedstrijd tegen Cyprus: nooit een vuiltje aan de lucht. Maar toen Van Gelder per ongeluk echte vragen begon te formuleren, haakte Davids snel af. ,,We moeten het nu maar afwikkelen, Jack.'' Hij beloofde ons op de hoogte te houden als er nieuws is. Binnenkort krijgen we misschien allemaal een kaartje uit Italië: ,,Alles hier positief, groetjes, Edgar.''

Als het om public relations gaat, kan Davids nog veel leren van Boonstra. Die koos bij Barend en Van Dorp brutaal voor het tegenoffensief. Deze week moet hij in het Concertgebouw van vierhonderd vrienden afscheid nemen. Via één tv-optreden kon hij zijn gasten een berouwvol, maar toch schoon geweten aanbieden.

Hij had wel kennis gekregen aan Sylvia, maar geen voorkennis. Daarvoor was hun relatie `te broos' geweest.

Mijn eigen ervaring is altijd omgekeerd geweest: hoe brozer de relatie, hoe meer (voor)kennis je opdoet, soms zelfs zoveel dat je besluit de hele relatie maar af te stoten. Maar misschien ben ik daarom wel geen multimiljonair geworden.