Taalprobleem op Tokio Book Fair

,,Nee, die boeken zijn niet te koop. Je mag ze alleen inkijken.'' De Koreaanse uitgever Seong Park lijkt de enige te zijn die niet verbaasd is over deze woorden van een standhouder op de Tokyo International Book Fair. De beurs is een van de grootste in Azië, al is hij in omvang slechts eenvijfde van de Frankfurter Buchmesse.

Megumi Mitsunaga van het organiserende Reed Exhibitions Japan, onderstreept het belang van de beurs, die in totaal 45.000 bezoekers heeft getrokken: ,,533 standhouders, 23 landen, dat valt niet te onderschatten. Hoewel de boekenbeurs van Taiwan werkelijk de grootste in omvang is, zijn wij toch het belangrijkste. Twee dagen lang hebben we hier alleen uitgevers, auteurs en andere vertegenwoordigers van het boekwezen. Ze krijgen alle ruimte om contracten af te sluiten of te onderhandelen. Pas daarna mag het publiek naar binnen.''

Triena Noeline Ong van het Institute of Southeast Asian Studies in Singapore is echter teleurgesteld over het internationale karakter van de beurs: ,,Als academische uitgeverij zijn bijna al onze boeken in het Engels, en ons publiek bestaat dus ook uit Engelstalige lezers. Ook de contactpersonen spreken hier voor het overgrote deel alleen Japans, waardoor het niet simpel is om hier contracten af te sluiten.''

De taal is ook voor andere buitenlandse vertegenwoordigers een groot probleem. Want hoewel het geheel `international' heet te zijn, treffen we Engelse, Franse en Duitse boeken voornamelijk in de ramsj-hoek aan. En waar vorig jaar Nederland centraal stond als vertegenwoordiger van de Europese cultuur, is het dit jaar de beurt aan Italië. Vertalingen van Japanse literatuur in het Italiaans, Italiaanse boeken over de Japanse cultuur, wetenschappelijke boeken over de antieke geschiedenis van Rome, maar amper geïnteresseerden. En dan te bedenken dat een groot deel van het budget voor culturele aangelegenheden van de Italiaanse ambassade aan dit gebeuren wordt besteed. ,,Het gaat niet zozeer om het aantal verkochte boeken op deze beurs, maar vooral om de uitstraling. Italië moet het land worden dat de Japanners graag willen bezoeken. We willen nog meer toeristen aantrekken, en daar zijn alle gelegenheden goed voor'', aldus een anonieme Italiaanse bron.

Ook Iran heeft een bescheiden plaats op de beurs. De in traditionele dracht geklede dame en heer die het land vertegenwoordigen zijn echter geen boekenverkopers, maar werken eigenlijk als diplomaat op de ambassade. Ze vervangen de echte boekhandelaren, die geen visum kregen om Japan binnen te komen. ,,We verwachten zo'n 500 boeken te verkopen op die vier dagen. Japanners zijn vooral geïnteresseerd in boeken over calligrafie, en ze vinden onze tapijten ook vaak prachtig.''

    • Marjan Bex