De foto

Het moet een mensenleeftijd geleden zijn dat een klein Voorburgs jongetje de volgende grap uithaalde. Bij de jaarlijkse schoolfoto stelde hij zich aanvankelijk ter uiterste rechterzijde van de groep op, nadat hij er zich van had verzekerd dat de fotograaf hem niet had overgeslagen. Hij besloot achter de rij om te lopen en in hoog tempo een plaats op de uiterste linkervleugel in te nemen, zodat hij tweemaal op een en dezelfde foto voorkwam. Hij keek beide keren grijnzend in de lens.

Dat jongetje groeide op, verhuisde naar Engeland, veranderde zijn naam en werd een supporter van Manchester United. In de kroeg ging hij een weddenschap aan met een paar boezemvrienden. Hij zag kans om op de elftalfoto van zijn club te komen.

Die dingen worden bedacht, maar zelden uitgevoerd. Meestal wordt er op het kritieke moment een official argwanend, of klopt de outfit van de namaakspeler niet. Groot is ook de kans dat de aanvoerder, de altijd alerte Roy Keane, het bedrog ontdekt en de man wegstuurt.

Maar ditmaal ging alles goed. Precies op het juiste moment vervoegde onze vriend zich bij de ploeg, schoof soepel aan bij keeper Fabien Barthez (die wel even een wenkbrauw optrok, maar verder niets liet merken) en beleefde een man met twee versleten knieën op middelbare leeftijd de avond van zijn leven. Het zal wel tegen alle regels zijn als ik zeg, het ontzettend leuk te vinden dat zoiets nog kan. In topsport, in het jaar 2001.