Winst en arrestaties

Behalve de gebruikelijke relletjes en opstootjes brengt het nieuws de tv-makers die nu weer zijn gearresteerd. Voor de kijkcijfers. Zowel Willebrord Frequin als Eddy Zoey van het commerciële SBS gingen de cel in. Dat nieuws is mooier dan een aankondiging in de programmagids. En die Nederlandse agenten zijn zulke aardige ooms en tantes dat het altijd wel met een sisser afloopt. Veel moed is er niet voor nodig, want de camera houdt elke stap van de politie nauwkeurig bij. En als er ook maar íets met de videoband gebeurt, roep je luid ,,censuur!''. Een nieuwe fase in de terreur-tv.

Frequin had de dekmantel van een goed doel. Hij wilde de gekooide aapjes filmen in het apenresearchcentrum van Rijswijk. Na een ronde langs verontwaardigde Kamerleden en de Dierenbescherming drong hij zelf door een openstaande achterdeur het centrum binnen en filmde aapjes die in kleine kooitjes op dierproeven wachtten. Dat leek mij voldoende. Maar Frequin moet dan nog een komische monoloog houden tegen de zenuwachtig geworden apen: ,,Wat zitten jullie toch zielig in die kooitjes. We zullen voor jullie knokken, jongens.'' Daarna volgde zijn preek tegen de gealarmeerde apenverzorgers: ,,Ik schaam me ervoor dat dit in Nederland gebeurt.''

Al gauw kwam het tot handgemeen met opzichters, ,,blijf van me af''. De politie gebruikte geen geweld maar praatte hem vriendelijk het politiebusje in, waarna hij ,,drie onzekere uren'' in de cel doorbracht. Onze held zei dat de cel ,,toch niet zo erg was als die kooitjes voor die aapjes''. Het gaat Frequin eerder om hemzelf dan de moraal. Als het apencentrum wordt gesloten, kan Willebrord II aidspatiënten interviewen, die zielig zijn omdat er te weinig dierproeven worden uitgevoerd voor nieuwe geneesmiddelen.

Eddy Zoey had niet de schijn van een hogere missie. Hij was in de cel beland omdat hij de politie had wijsgemaakt dat er midden in de nacht een leeuw uit circus Renz was ontsnapt. Met pruik en hoed op had hij de Utrechtse politie gealarmeerd om zenuwachtig in de struiken te zoeken. Ik las in de krant dat hij een valse naam aan de politie had opgegeven, hetgeen een misdrijf is. Ik hoop dat hij geen betere behandeling krijgt dan de andere leugenaars.

Zoey Zappt is een jongerenprogramma en de ontsnapte leeuw is jongerenhumor. Als 18-jarige had ik het ook kunnen uithalen. Laat die jonge grappenmakers van hun onbezonnenheid leren maar waarom moeten volwassenen als Zoey het gaan aanmoedigen om er geld mee te verdienen? De SBS-leiding had aangekondigd dat ze Zoey stevig over deze uitzending zouden onderhouden maar ze waren toch zo hypocriet om het uit te zenden. Geld moet rollen.

Nederland is wereldleider geworden in onhebbelijkheids-tv. Amerikanen krijgen les van Pieter Storms hoe ze bedrijven moeten binnendringen. Maar er zijn twee redenen waarom het daar nooit zo ver zal komen als hier. De Amerikaanse politie is minder aardig dan de Nederlandse. En de sponsors zouden bij de geringste controverse hun advertenties staken. Maar wie in Nederland met Croma bakt of Becel gebruikt, steunt het pesten van de politie.

Er zijn ook nog nette omroepen als de VPRO. Die kreeg het weer aan de stok met het duo Rob Muntz en Paul Jan van de Wint. Hun amusement heeft fascistoïde trekjes. Ze kiezen bij voorkeur weerloze mensen als doelwit, vroeger orthodoxe joden in rechts Wenen en zo lees ik - nu een asielzoeker en een gek oud dametje. De VPRO-leiding had het volste recht deze passages te schrappen.

Het publiekelijk pesten van zwakkeren is skinhead-humor die geen navolging verdient. Muntz en Van de Wint willen er berucht mee worden en als je dan maar vaak genoeg op tv en in de publiciteit komt, word je bekende Nederlander. Daar valt geld mee te verdienen. Interviews, talkshows, nieuwe keurige programma's. Zodra je weer uit de aandacht raakt, haal je een nieuwe onhebbelijke stunt uit. Helaas werkt het zo.

    • Maarten Huygen