Geldwolf versus wereldverbeteraar

Politieke opponenten binnen een gezin kunnen zorgen voor hoog oplopende spanningen. Bij de familie Rosier uit Leusden gaat het meer om het discussiëren.

Rina: ,,Eerst dacht ik toch wel even: he gatver, de VVD.''

Jaap: ,,Ik vond het vooral goed dat Marc zich maatschappelijk met dingen ging bemoeien.''

Rina: ,,Ja, later haalde ik ook wel het positieve er uit. Maar toch, de VVD. Ach, wij zijn er altijd nog om hem bij te sturen.''

Marc Rosier (21), student commerciële economie, werd een jaar geleden lid van de JOVD, de jongerenafdeling van de VVD. De overtuiging van zijn ouders ligt meer links van het midden. Beiden hebben zich politiek gevormd tijdens hun studie, in de tweede helft van de jaren zestig in Amsterdam. Vader Jaap Rosier, nu PvdA, was aanvankelijk pacifist en actief binnen de Provobeweging. Moeder Rina Rosier-Schinkel, nu GroenLinks, komt uit een CHU-nest (haar vader was dominee), maar vond dat te behoudend. De eerste keer stemde ze antirevolutionair, later werd het PPR. Haar protestants-christelijke overtuiging speelt nog steeds een belangrijke rol.

Rina: ,,Ik herinner mij nog een Vietnam-demonstratie. Jaap liep fanatiek mee en ik keek toe vanaf een terras. Dat geeft de verhoudingen van toen wel goed weer. Hij was veel actiever dan ik. Dat is later wel veranderd.''

Jaap: ,,In die tijd waren jongeren naar verhouding veel meer met politiek bezig dan nu.''

Marc: ,,Waarschijnlijk was er veel meer honger naar kennis.''

Jaap: ,,De grootste zalen liepen vol voor een teach-in. Dat hoef je nu niet meer te proberen.''

Marc: ,, Als ik het op school over politiek heb, word ik raar aangekeken. De JOVD heeft toevallig voor vanavond een discussie over voetbalvandalisme georganiseerd. Als er 25 mensen komen is het veel.''

Rina: ,,Jullie gaan veel meer uit.''

Jaap: ,,De prioriteiten liggen anders.''

Marc: ,,Jongeren van nu nemen vaak aan dat alles goed geregeld is. Ze hebben minder het idee dat ze zich in de politiek móeten mengen.''

Rina: ,,Wij wilden indertijd de wereld veranderen. Voor jou is dat niet zo nodig.''

Marc: ,,Vroeger vond ik dat niet nodig, nu wel. Ik merk zelf dat de politiek zich hoe dan ook met jóu bemoeit en dat dat niet altijd een bevredigend resultaat oplevert. Dan kun je beter zelf wat initiatief nemen om dingen te veranderen.''

Toen hij merkte dat hij bij zijn studentenvereniging weinig wijzer werd, besloot Marc zich politiek te oriënteren. Zijn keuze voor het liberalisme was snel gemaakt. Vooral de uitgangspunten dat ieder zijn eigen verantwoordelijkheden heeft en gelijke kansen moet krijgen, sprak hem aan. ,,Maar ik vind wel dat mensen die die kansen niet kúnnen benutten door de overheid moeten worden bijgestaan.''

Hoewel er thuis veel over actuele zaken gepraat werd, heeft Marc niet het idee dat hij in een bepaalde richting gestuurd is: ,,Als ik echt heel links was opgevoed, was ik nu denk ik veel radicaler geweest.''

Jaap: ,,We hebben nooit zo de nadruk op politiek gelegd. Er kwam ook geen partijblad over de vloer waaruit bleek hoe wij erover dachten.''

Rina: ,,Ik had het al druk genoeg om de aandacht voor de kerk levend te houden.''

Jaap: ,,Voor ons was het vooral van belang dat de kinderen zich zouden ontwikkelen. Dat ze zich met maatschappelijke en ethische zaken bezighielden en hierover een mening konden vormen.''

Marc: ,,Ik merkte vroeger al dat mijn algemene ontwikkeling breder was dan bij leeftijdgenoten. En dat kwam niet zozeer uit mijzelf. Zo moest ik altijd voordat het Journaal begon om acht uur 's avonds naar bed of pas weer om tien voor half negen.''

Rina: ,,We praatten wel veel over de actualiteit. En over wat er op televisie te zien was; cabaret, documentaires, Achter het nieuws. Bijna alles was doordrenkt van politiek.''

Zowel Rina als Jaap heeft jarenlang in het beroepsonderwijs gewerkt als docent Nederlands. Ook dit kwam voort uit hun politieke overtuiging: het volk moet zich kunnen ontwikkelen. Lesgeven was een middel daartoe. Nog steeds leidt `onderwijs' tot de nodige discussie in huize Rosier. Maar ook asielzoekers, de Zalm-norm en het verzekeringsstelsel schieten als gespreksonderwerpen over tafel alsof het het weer betreft.

Jaap: ,,Onze kinderen willen absoluut het onderwijs niet in.''

Marc: ,,Nee natuurlijk niet. Het lijkt me afschuwelijk om in deze tijd leraar te zijn.''

Jaap: ,,Denk je niet dat dat weer beter wordt? Straks krijgen ambtenaren misschien een dertiende maand uitbetaald.''

Marc: ,,Ja, dat kost zes miljard gulden op jaarbasis.''

Jaap: ,,In Duitsland wordt al ruim een jaar meer dan anderhalf miljard extra het onderwijs ingeschoven om de achterstand weg te werken.''

Marc: ,,Ik ontken ook niet dat er een achterstand is.''

Rina: ,,Maar jij wilt eerst de staatsschuld aflossen.''

Tegenwoordig, als Marc thuiskomt, gaat het gesprek altijd over politiek, zegt Rina. De discussies zijn een soort spel, en niet zozeer er op gericht een `waarheid' te achterhalen.

Jaap: ,,We testen hoe stevig hij in zijn schoenen staat.''

Rina: ,,Dat doet hij bij ons ook. Het is leuk om hem zo te horen argumenteren.''

Jaap: ,,Hij heeft ook geleerd niet te praten over onderwerpen waarin hij niet thuis is.''

Marc: ,,Ik merk wel dat mijn behoefte om mijn ouders te overtuigen groter is dan andersom. Zo blijf ik het oneens met de socialistische neiging tot bemoederen. Er is te weinig ruimte voor zelfontwikkeling, voor eigen verantwoordelijkheid. Wat dat betreft denk ik gewoon heel anders dan mijn ouders.''

Rina: ,,Ik zou juist wel meer overheidsbemoeienis willen zien. Bij de VVD staat het `ik' te veel centraal. De verschillen worden veel te groot.''

Jaap: ,,De overheid hoort minstens te zorgen voor basisvoorzieningen.''

Marc: ,,Het liberalisme gaat uit van de idee dat je alleen zelf verandering teweeg kunt brengen voor je omgeving.''

Rina: ,,Voor je omgeving? Ha! Verandering voor jezelf, voor je eigen portemonnee zul je bedoelen. Daar heb ik moeite mee.''

Jaap: ,,Uiteenlopende standpunten houden de discussie levend. We proberen niet onze opinie op te dringen. Voor ons is het van belang te laten zien hoe wij zelf in het leven staan.''

Rina: ,,Ja, dat zeg jij altijd.''

Jaap: ,,Ooit zal ik mijn kinderen vragen of ze dat gezien hebben. Maar daar is het nu nog te vroeg voor.''

Loopt door uw gezin ook een politieke scheidslijn? Stuur uw reactie naar e-mailadres zok@nrc.nl of naar NRC Handelsblad, Ouder & Kind, Postbus 8987, 3009 TH Rotterdam. Uw bijdrage moet donderdagochtend in ons bezit zijn.