`Korten Sociale Zaken is funest'

Bezuinigingen op de begroting van Sociale Zaken ten behoeve van investeringen in zorg en onderwijs kunnen voor grotere krapte op de arbeidsmarkt zorgen. Voor het koppelen van de twee miljoen niet-werkenden aan de vele vacatures is juist veel geld nodig. De bezuinigingen zijn daarom onverstandig.

Dat zegt voorzitter Jan van Zijl van de nieuwe Raad voor Werk en Inkomen, die het ministerie van Sociale Zaken adviseert op het gebied van de sociale zekerheid, in een interview met deze krant. ,,Wat mij helemaal niet bevalt is het bijna cynische gemak waarmee het vraagstuk van de werkloosheid en van al de andere mensen die nog langs de kant staan, ver is getuimeld op de hitlijst van politiek belangrijke vraagstukken'', aldus het oud-Kamerlid. Tot september vorig jaar was hij vice-fractievoorzitter van de Partij van de Arbeid.

Van Zijl gaat in tegen een breed gedragen opvatting dat er wel gekort kan worden op de uitgaven aan de sociale zekerheid, omdat er werk in overvloed is. Het kabinet is deze weken bezig tussen de vijf en 5,5 miljard vrij te maken voor investeringen in zorg, onderwijs en veiligheid. Minister Vermeend (Sociale Zaken, PvdA) zou bereid zijn 1,5 miljard van zijn begroting af te staan. De groeiende werkgelegenheid zou dat toelaten. Er is minder geld nodig om werklozen en arbeidsongeschikten aan het werk te helpen. Bovendien blijken subsidies op dit terrein vaak overbodig of weinig effect te sorteren.

Van Zijl is fel tegen de mogelijke bezuinigingen. Hij wijst op de tweehonderdduizend moeilijk vervulbare vacatures aan de ene kant, en ruim twee miljoen mensen die niet werken, maar wel zouden kunnen of willen werken, zoals een deel van de arbeidsongeschikten, werklozen en vutters. ,,Er is een geweldige mismatch tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. En dus geen enkele aanleiding om op de middelen om mensen aan het werk te helpen te bezuinigen.'' Van Zijl vreest dat dan de arbeidsmarkt te krap blijft en dat dit een opstuwend effect op de lonen heeft. ,,Verder kun je met die arbeidsmarktmiddelen ook zorg en onderwijs helpen.''

Dat er subsidies zouden worden afgeschaft omdat ze niet goed werken, vindt hij onterecht. ,,Als je probleem niet verandert, en je hebt een instrument dat niet goed werkt, dan schaf je dat toch niet zomaar af. Dat is een zwaktebod.'' Van Zijl pleit er voor dat er niet-werkenden voor een werkervaringsplaats in aanmerking komen.

VAN ZIJL: pagina 12

    • Herman Staal