Waalse publiek koestert weer Waalse winnaar

Tot groot enthousiasme van het Waalse wielerpubliek won een Waalse renner gisteren de 65ste editie van de Waalse Pijl. Rik Verbrugghe reed in de Ardennen bijna in zijn achtertuin. Hij profiteerde van het thuisvoordeel en demarreerde op een plek waar hij ontelbare oefenuren heeft afgelegd. Op de Muur van Hoei, die hij op een trainingsdag soms wel zeven keer beklimt, reed hij zijn Italiaanse medevluchter Ivan Basso simpel uit het wiel.

De speaker en de supporters vierden de overwinning van Verbrugghe alsof de taalstrijd opnieuw was opgelaaid in België. Zij kwamen na afloop superlatieven te kort om de winnaar aan te prijzen. Wielrennen en chauvinisme zijn in België onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zo raakt de Vlaamse pers deze week niet uitgepraat over de gemiste kansen van Wilfried Peeters en Johan Museeuw in Parijs-Roubaix.

In Wallonië was de afgelopen jaren weinig aanleiding voor verhitte discussies. Frank Vandenbroucke zit al twee seizoenen in de lappenmand. De wonderboy heeft vooral mentale problemen. Hij is een generatiegenoot van Verbrugghe, die tijdens de bloeiperiode van VDB in alle rust aan zijn vorm kon schaven. Hij heeft de schaduwpositie lange tijd gekoesterd.

Verbrugghe, tweetalig opgevoed, hield na afloop iedereen te vriend op de persconferentie. Hij sprak afwisselend in het Frans en Nederlands. Hij vertelde over zijn woonplaats Neerheylissen en zijn geboorteplaats Tienen. ,,Als ik goed rijd, ben ik Belg. Als ik slecht rijd, ben ik niemand. Ik woon in Wallonië. Ik ben een geboren grensgeval.''

De 26-jarige Verbrugghe is een grote belofte in het peloton. Hij werd vorig seizoen tweede in de Waalse Pijl. Hij werd ook Belgisch kampioen tijdrijden. Dit seizoen won hij het Critérium International, een Franse tweedaagse die hoog in aanzien staat. Hij behaalde gisteren zijn 22ste zege als beroepsrenner. De Waalse Pijl is het voorlopige hoogtepunt in een carrière die volgens de meeste wielerkenners volop in ontwikkeling is.

Verbrugghe is een veelzijdige coureur die goed kan klimmen en tijdrijden. Hij lijkt geknipt voor het rondewerk, maar kiest een voorzichtige aanpak. Hij rijdt volgende maand de Giro ter voorbereiding op de Tour, waar hij over drie maanden op een ritzege gokt. Voor een eindzege in een grote ronde vindt hij zichzelf nog te jong. ,,Ik kom er stilletjes aan. Laat mij nog een beetje tijd.''

De zelfverzekerde Verbrugghe acht zich wél kansrijk in Luik-Bastenaken-Luik, de wereldbekerwedstrijd die zondag op een vergelijkbaar parcours in de Ardennen wordt afgelegd. Het grootste verschil zit hem in de afstand. De Waalse Pijl is zeventig kilometer korter dan La Doyenne. ,,Ik begin de langere afstanden stilletjes meester te worden. Ik heb m'n vrouw net verteld dat Luik-Bastenaken-Luik me nog beter gaat liggen dan de Waalse Pijl. Deze koers is veel nerveuzer. Mai, wat gaat het worden, komende zondag?''

Verbrugghe is kopman van Lotto, de omstreden sponsor die door de Belgische overheid wordt gesubsidieerd. De justitie in Brussel doet al enige tijd onderzoek naar financiële malversaties bij het staatsbedrijf. Als wielersponsor was Lotto bij herhaling de risée van het peloton. In de Tour van 1995 had de ploeg in Parijs nog maar twee renners over.

Dit seizoen heeft de ploeg al twaalf overwinningen behaald en hoopt ze een wildcard te verdienen voor de Tour. De concurrentie van Domo, de nieuwe profploeg in België, werkt motiverend bij de renners in het rode shirt.

De overwinning van Verbrugghe in de Waalse Pijl betekende de vierde Waalse zege in de 65-jarige historie van de Waalse Pijl. Zijn ploegleider Claude Criquielion won de klassieker in 1985 en 1989. Hij had zijn kopman gisteren enkele bruikbare tips gegeven. Verbrugghe koos de aanval op een moment dat de koers leek dood te bloeden. Hij demarreerde uit het peloton op dertig kilometer van de eindsteep. Hij achterhaalde de kopgroep op twintig kilometer van de finish.

Verbrugghe reed voortdurend vooraan en ondermijnde de theorie dat wieltjeszuigers van dit vuile werk profiteren. ,,Ik kon het gat gemakkelijk dichtrijden. Ik mocht niet weer twijfelen en heb mijn lesje geleerd. Ik voel nu de klik in mijn hoofd. Dat is het grootste verschil met vorig jaar. Toen reed ik om mee te doen. Nu om te winnen.''

    • Jaap Bloembergen