VIER KEUZES

Naam: Ida Jongsma (53)

Burgerlijke staat: alleenstaand, geen kinderen

Beroep: filosoof en hotelier

Laat na: hotel de Filosoof, te Amsterdam

,,Na mij de zondvloed, dacht ik altijd. Tot ik met ziekte te maken kreeg. Mijn moeder werd ziek, daarna mijn broer, mijn zus en, ten slotte: ikzelf. Wat doe ik, na mij, met het hotel – dat soort vragen krijg je dan. Ik heb zo hard gewerkt, ik wil niet dat alles wat ik opgebouwd heb, naar de fiscus gaat.

,,Goed beschouwd heb je vier keuzes. Eén: je ziet wel. Mijn zus, met wie ik het hotel run, krijgt dan alles en na haar dood gaat het naar mijn Amerikaanse zwager en de kinderen van zijn eerste vrouw – die staan wel heel ver van mij af. Daarbij komt: mijn zus zal haar deel in het hotel misschien wel moeten verkopen om de successierechten te kunnen betalen. Twee: ik kan de boel verkopen en opeten. Moet ook weer niet te snel gaan: ik wil wel fatsoenlijk oud worden. Verdeel het onder vrienden of mensen die hard voor me hebben gewerkt, is een derde optie. Het kost me al gauw 68 procent aan successierechten en dat vind ik zuur. Bovendien: mijn lijstje verandert steeds. Je hebt altijd vrienden die soms dichtbij staan en later toch weer van het lijstje moeten. Zo'n lijst is een beetje macaber.

,,Kom ik op vier: schenk alles aan goede doelen. Ik zie wel iets in een leuke stichting, iets met vrouwen en filosofie. Ik denk aan een legaat om vrouwen te helpen promoveren. Maar verder? Liefdadigheid past eigenlijk niet bij mij. Je moet wel delen, vind ik, maar dat moet je maar bij leven doen. Toen ik nog voor de KLM werkte, ben ik eens meegeweest naar een kinderdorp van het goede werk, in Santiago. We gingen er ijskasten en wasmachines brengen. De kindertjes waren voor de gelegenheid in zondagse kleren gehesen en op een rijtje gezet, om voor ons een kniksje te maken. Ik schaamde me dood. Als Friese boerendochter en kleindochter van een rechtgeaard socialist kan ik zoiets slecht verdragen. Ik heb ook nooit geld gehad. Dat zal het zijn. Het vermogen kwam toen ik dit hotel begon en de huizenmarkt ging boomen.

,,Ik heb uiteindelijk het volgende per testament geregeld: mijn zus krijgt het vruchtgebruik van mijn kapitaal – voor zakelijke partners is dat de beste oplossing. De rest gaat deels naar goede doelen, deels naar nabije vrienden – er zijn er een stuk of vijf die wel blijven, denk ik. Maar helemaal tevreden ben ik nog niet.

    • Chris van de Wetering