Mesjoche in soorten en maten

Nog maar net bekomen van het gebraden kippetje dat beide paasdagen werd geserveerd (Was bezahlt ist, soll herunter!), of de Lage Landen worden overstroomd door europarlementariërs die in het kader van `achterbanwerk' aan iedereen willen uitleggen hoe belangrijk Europa wel is. Enige maanden geleden zijn door het Europarlement vier `achterbanweken' per jaar ingesteld, meldt Elsevier. Niet iedereen gaat, want dan loopt men zijn Brusselse dagvergoeding van 529 gulden mis.

,,Het Europees Parlement zou het Europees Parlement niet zijn als het geen regeling had getroffen voor de leden (...) die op kantoor blijven in Brussel. (...) Achterblijvende parlementariërs in Brussel mogen in de achterbanweek elke dag een handtekening zetten'', aldus Elsevier. Europarlementariër Buitenweg (GroenLinks) heeft inmiddels de aanval geopend op deze regeling en op de pavlovreactie ,,die oudere parlementariërs vertonen als iemand vraagtekens zet bij het functioneren van het Europees Parlement: kritiek op `Het Huis' is kritiek op `de Europese Zaak' en tast `de waardigheid van Het Huis' aan''. Mesjoche natuurlijk, zoals het ook mesjoche is om iemand die kritiek heeft op Israël voor antisemiet uit te maken.

Evenzeer mesjoche is het idee van de Dordtse politie om Papiaments te gaan leren in een poging de communicatie met Antilliaanse probleemjongeren te verbeteren, zoals Elsevier schrijft. Het moet de ultieme poging worden om Antilliaanse probleemjongeren aan wie inburgeringscursussen op de Antillen niet besteed waren en dus de Nederlandse taal niet machtig zijn, te onzent op het goed pad te houden – een `heropvoeding naar westerse maatstaven'. Elsevier: ,,Op de Antillen is dat de afgelopen decennia niet gelukt, nu moet het hier maar gebeuren. Met de moed der wanhoop.'' Of zeggen: je kunt hier komen, maar alleen op onze voorwaarden. Dat gebeurt niet, net zomin als het mensen als Mahir, die zijn vaderland Irak verliet omdat hij niet in het leger wilde en nu in Albanië werkt, wordt tegengemaakt via Italië koers te zetten naar Nederland. Hij wil absoluut, zegt hij in HP/De Tijd, dat in vier afleveringen aandacht besteedt aan de `grote volksverhuizing'. Hij vindt de toelage die hij van de Albanese regering krijgt een lachertje, nog geen vijfentwintig gulden. ,,In Holland krijg je 86 gulden als je in een opvangcentrum woont en zelfs honderd gulden als je op jezelf woont. Per week, hè!'' De bedragen kloppen – als zijn `vluchtverhaal' straks ook klopt, is de multiculturele samenleving weer een lid rijker.

Wellicht worden de spraakmakers van de jaren zestig een paar illusies armer wanneer zij kennis nemen van het artikel van Joost Niemöller in HP/De Tijd, `De grote mythe van het Lieverdje'. ,,Hun rigide beeldvorming over de recente geschiedenis heeft zich als een mal in de geschiedenis vastgezet. Jaren vijfig: de beklemmende burgerlijkheid. (...) Jaren zestig, uitlopend in de jaren zeventig: de grote bevrijding, te beginnen met ludieke acties bij het Lieverdje. Jaren tachtig: de grote verwarring als een nieuwe, zwakke generatie krachteloos en twijfelend een plaatsje in de luwte probeert te zoeken.''

De feiten zijn anders: de krachten achter veranderingen waren de vermaledijde regenten, van veranderingen op seksueel gebied was al in de jaren vijftig sprake, vernieuwing op onderwijsgebied kreeg vanaf 1963 gestalte. ,,Hoe meer naar de feiten gekeken wordt, des te kleiner de geest van Rob Stolk'', aldus Niemöller, verwijzend naar de onlangs overleden provo. ,,Ondertussen worden de babyboomers ouder en ook dit gaat met veel publiciteit gepaard. Alles valt er te horen en te zien over hoe er een compleet nieuwe industrie ontstaat omdat de provo's van toen er nog altijd forever young willen blijven uitzien'', aldus Niemöller. Uiteindelijk gaan de babyboomers natuurlijk ook lijken op gerimpelde kippetjes en hun nagedachtenis zal in stand gehouden worden door hen die meer van mythes dan van feiten houden. Precies zoals zij zelf doen.