Pil van Drion 1

Het is een wrange gedachte dat minister Borst juist in het Paasweekeinde de discussie opent om bejaarden met een pilletje de mogelijkheid te geven een eind aan hun leven te maken. Met Pasen staan we immers stil bij het nieuwe leven. Voor de een door een overvloed aan eieren, voor de ander gesymboliseerd door feestelijke vieringen in de kerk. De kerk staat in het Paasweekeinde niet voor niets stil bij het scheppingsverhaal. Pasen is immers een nieuwe schepping. Herstellen wat verkeerd was. De wanorde wordt weer orde. Een nieuwe verbondenheid met God. Dood wordt weer leven.

Pasen verwijst naar de plek waar geen lijden, geen dood meer is. Als we aan de schepping denken, denken we ook aan de mens die steeds weer opnieuw tegen het leven kiest. En steeds weer is het de leugen die aanzet tot de dood. `Gij zult aan God gelijk worden', sprak de slang, en Adam en Eva aten van de verboden vrucht. `Ben ik mijn broeders hoeder', sprak Kain, en hij vermoordde Abel. `Hij zegt dat we aan de keizer geen belasting hoeven te betalen', riepen ze, en ze vermoordden Jezus.

`Sommige bejaarden zijn klaar met leven,' verkondigt Borst en dus deelt ze pilletjes uit. Een oude geschiedenis die zich herhaalt. Tegen de leugen van Borst helpt alleen de verkondiging van de waarheid. Verpleegkundigen die bejaarden met liefde en zorg tegemoet treden. Artsen die de pijn bij stervenden kundig verlichten. Een buurvrouw die bij een bejaard moedertje een oogje in het zeil houdt.

De leugen gaat in de wereld rond als een brullende leeuw, maar is al lang door de waarheid overwonnen.