De tegen-transfer

De selectie van het Nederlands open team voor het EK landen, dat in juni op Tenerife wordt gespeeld, is in volle gang. Vier paren liggen nog in de race, waarvan er eentje moet afvallen. Vorige week werd er geoefend tegen de Belgen. Nederland won met duidelijke cijfers (het verschil bedroeg vijftig imps). Over een paar weken wacht de oefeninterland tegen het sterke Polen. Onmiddellijk na afloop wordt het definitieve team bekend gemaakt. In de match tegen België nu een spel waarop alle paren bleken te beschikken over een hypermoderne conventie, de zogenaamde tegen-transfer. We volgen de verrichtingen van Erik Kirchhoff en Gert-Jan Paulissen.

Met zijn doublet op 2♣ Stayman vroeg west om een klaverenuitkomst. Gezien zijn slechte klaverenbezit begreep noord dat mogelijk zuid beter leider zou kunnen zijn en paste vooralsnog. Zuid gaf met redoublet aan dat hij 2♣ wel wilde spelen tegenover een vijfkaart klaveren en noord bood eentje onder zijn vierkaart hoog: de tegen-transfer.

Hierna maakte zuid het af op 4♡. Knap biedwerk om ondanks de sansopening 4♡ in de goede hand te krijgen, maar nogmaals dit gebeurde op alle tafels.

West startte ruiten voor het aas en Kirchhoff liet troeftien doorlopen. West nam en speelde schoppen na. De leider sneed, incasseerde ook ♠A, stak over naar ♡A, troefde een schoppen met de acht, incasseerde de andere twee hoge ruitens en gooide in zijn hand een klaverje af.

Nu volgde harten naar de vrouw en schoppen voor west, die alleen nog ♣A kreeg, want de vijfde schoppen was hoog. Na klaverenstart vanuit oost wordt 4♡ problematisch, hoewel de leider het nog steeds maakt als hij alles goed doet.

Op dit moment wordt de finale van het ING Bank Topcircuit gespeeld. Het circuit kwam een paar weken geleden in opspraak door een rel rond speler Kees Tammens die doelbewust bakken met punten weggaf aan bepaalde paren.

Hij deed dat overigens niet uit balorigheid of vriendjespolitiek maar uit eigen belang. De bevoordeelde paren zouden op deze wijze concurrenten van Tammens-Wintermans voor kunnen blijven in het algemeen klassement. Het organisatiecomité was over deze vorm van dumping zeer ontstemd en sloot Tammens en zijn partner uit voor de goed gedoteerde finale.

De partij Tammens won het beroep tegen deze beslissing omdat het comité niet bevoegd bleek tot strafmaatregelen. Aan een inhoudelijke beoordeling van deze interessante zaak kwam de Commissie van Beroep dus helaas niet toe.

Goed, Tammens-Wintermans toch in de finale. Volgende week meer daarover, hier het meest pregnante dumpspel.

Kees Tammens op de oostplaats `won' het bieden in 3SA geredoubleerd. Na ruitenstart slaagden Van Oppen-Rebattu (NZ) erin om het contract zeven down te spelen, omdat de leider zoveel mogelijk hoge kaarten deblokkeerde of weggooide. Plus 4000 leverde 23 imps op. De vijf spellen in de ronde tegen Tammens-Wintermans leverden Van Oppen-Rebattu in totaal zelfs 55 imps op. Laatstgenoemden wonnen de heat met 24 imps voorsprong op nummer twee. Opmerkelijk dat het hele bondsapparaat (toernooiorganisatie, wedstrijdleiding, Straf- en Tuchtcommissie) niet in staat bleek de eenmansactie van Tammens te pareren.

    • Jan van Cleeff