Dinges bezocht

Hij heeft het mij drie keer uitgelegd. Vanaf het station dwars door de patatlucht in Hoog Catherijne en dan de eerste galerij rechts. Doorlopen tot je een roltrap ziet, en prijs de Heer als je buiten bent. Mijn broer woont al jaren in Utrecht, en voorzag problemen in de zoektocht naar een uitgang in het winkelhart van Nederland. Om er zeker van te zijn dat ik de juiste uitweg heb gekozen, vraag ik uitstappende buspassagiers de weg naar het café Stairway to Heaven.

Een meisje met piercings denkt het te weten: ,,Oh shit, dat is van dinges.'' Dinges is Henk Westbroek en hij is mede-eigenaar van het café dat ik zoek. Over de musicus, politicus en radiopresentator zijn de meningen in Utrecht niet altijd positief. Een populist, tikje arrogant en een beetje grote bek waarmee hij nu maar eens wat moet bewijzen in de lokale politiek. Zelf zei Westbroek op 4 april jongstleden in het Algemeen Dagblad: ,,Ze (de critici in de pers) plassen altijd over me heen. Ik ben ook nog kroegbaas en dat is een verlopen type die met zwart geld een café-restaurant exploiteert.''

Stairway to Heaven koketteert nogal met de fractievoorzitter van Leefbaar Utrecht. Hoewel hij slechts voor een deel eigenaar van het café is, prijkt zijn naam prominent in het voorwoord van de menukaart. Hier valt ook te lezen dat Stairway to Heaven een van de bekendste Utrechtse cafés is. Op die mededeling valt wel iets af te dingen. Voor mijn broer, jarenlang werkzaam in een Utrechts café, is het de eerste keer dat hij bij Westbroek binnenstapt.

De naam van het café is ontleend aan een titelsong van Led Zeppelin (hoewel The Kinks de favoriete band van Henk is). Het pand is bepaald geen pijpenlaatje. Het ruime cafégedeelte gaat over in een dansvloer met een podium en een tweede bar. Stairway to Heaven maakt zich sterk door de programmering van veel live optredens door de week en in het weekend. Op de bovenverdieping tegenover het podium bevindt zich een restaurantgedeelte dat alleen 's avonds is geopend.

Aan de wand hangen gesigneerde gitaren, gouden en platina platen, cd's en cassettes van onidentificeerbare grootheden. Het imago van rockcafé wordt nog eens aangedikt door een beeld van een oude rocker in een glazen zuil bij de ingang. Van een afstand lijkt hij nog het meest op Keith Richard. Ik wist niet dat hij dood was, maar dat weet je bij hem nooit.

In het café hangt een overdreven grote hoeveelheid spotlights, waarschijnlijk omdat – zo vermeldt de menukaart – in Stairway to Heaven ook radio- en tv-programma's worden opgenomen. Diverse tv-schermen tonen onafgebroken videoclips, waardoor je ongewild met een half oog naar het televisiescherm zit te kijken.

`Laten ze één keer iets aardigs over mij schrijven', klaagde Westbroek in het AD. Wel, Stairway to Heaven is gewoon een goed café. Het personeel is attent en vriendelijk, ook tegen mijn zoontje van vier waarvoor de ober op zijn knieën zakt om te horen dat hij een flesje Fristi wil. We eten een salade van carpaccio met parmezaanse kaas (ƒ14), een clubsandwich (ƒ10) en een uitsmijter kaas (ƒ11). Alles komt met een glimlach en een kleine waarschuwing dat ik bij het eten van de clubsandwich even aan de stokjes wil denken. Het is vers, rijkelijk gegarneerd en smakelijk. Op de kaart staan verder diverse soepen (ƒ7), eenvoudige gerechten variërend van sneetjes broodje met kroketten (ƒ10) tot kogelbiefstuk (ƒ25,50) salades en ijstaart (ƒ11,50) of Say Cheese Cake (ƒ9,50) als toetje.

Een bezoek aan het toilet brengt een verrassing. Het is lang geleden dat ik een condoomautomaat in een café-wc heb gezien. Hier dus wel en zo hoort het ook. Bij het verlaten van het toilet zie ik een ander apparaat waar je, door er met een rietje tegen te blazen, je alcohol-promillage kunt meten. Bij terugkomst naar het tafeltje heeft een junk zich op ons halfvolle mandje stokbrood met kruidenboter gestort en vraagt beleefd of wij ook iets willen.

Binnenkort opent Westbroek een tweede café in Utrecht en het gerucht doet de ronde dat hij ook iets van plan is op de Scheveningse Pier. Arrogant? Westbroek zegt in het AD: ,,Bij domme vragen heb ik de neiging te denken of het niet wat slimmer kan.'' Hij zou zo bondscoach kunnen worden. Er is niks mis met Stairway to Heaven, maar het heeft de naamsbekendheid van Henk Westbroek niet nodig om een leuk café te zijn.

    • Piethein Burmanje