Zonder slaap naar toernooi Estoril

Veel tijd om te genieten van het succes in de Davis Cup tegen Duitsland had tennisser Jan Siemerink niet. Gisteren speelde hij alweer op een gravelbaan in Portugal. ,,Ik kan hier gelukkig heel wat slaap inhalen.''

Door zijn teamgenoten van het Nederlandse Davis-Cupteam werd tennisser Jan Siemerink zondagavond flink gedold toen hij zijn koffers pakte voor het graveltoernooi in Estoril. Maar ook zijn buitenlandse collega's keken vreemd op toen hij zich een dag na de fraaie triomf op Duitsland alweer in de Portugese badplaats meldde. ,,Een beetje lachwekkend is het wel'', erkende Siemerink. ,,Een foutje van mijn managementbureau, ze hadden me ingeschreven zonder dat ik het wist.''

Bij aankomst in Estoril liet Siemerink eerst de pijn uit zijn lichaam masseren, want de historische 4-1 overwinning op Duitsland had zowel fysiek als mentaal zijn sporen nagelaten. Vervolgens trainde de kwelgeest van de Duitser Nicolas Kiefer voor het eerst dit jaar een uurtje op gravel, waarna hij met enige moeite profiteerde van een gunstige loting. In twee sets (7-5 en 6-4) versloeg Siemerink gisteren de onbekende Portugees Tiago Sousa. Maar het contrast met het volksfeest in Den Bosch was enorm. ,,Ik speelde zowaar op baan 1, voor zeker 100 toeschouwers. Viel me nog mee, het hadden er ook drie kunnen zijn.''

Met frisse tegenzin was de 30-jarige Siemerink maandag in het vliegtuig gestapt om het monotone bestaan van tennisprof weer op te pakken. ,,Ik viel meteen in slaap, want ik had de afgelopen dagen geen oog dichtgedaan'', vertelt Siemerink, telefonisch vanuit Estoril. ,,Gelukkig kan ik ook hier nog wat slaap inhalen.''

Zondag had Siemerink nog liters water moeten drinken om een flinke kater te verdrijven, nadat de spelers met hun coach Bogtstra de primeur in het landentoernooi uitbundig hadden gevierd. Siemerink, lachend: ,,Ken je dat gevoel? Ik had in de kroeg nog stoer gezegd dat ik zondag wel tegen Prinosil zou spelen. Daar had ik de volgende ochtend spijt van, want we zijn de hele nacht op stap geweest.''

Tijdens het inslaan met Sluiter konden beide Nederlanders nog nauwelijks uit hun ogen kijken. ,,Maar als je dan die baan opgaat en je ziet opnieuw 9.000 dolenthousiaste toeschouwers zitten, raak je weer in trance'', constateerde Siemerink. Een dag later verkeerde hij ook geestelijk in een andere wereld. ,,Tijdens het toernooi in Key Biscayne zag ik plotseling mijn naam staan bij het deelnemersveld van Estoril. Je moet je voor elk toernooi zes weken van tevoren inschrijven, maar ik houd dat nooit zo bij. Mijn managementbureau SFX had geen rekening gehouden met de Davis Cup. Ik liep hier een zeker risico, want juist door de vermoeidheid loop je zomaar een blessure op.''

De indoorspecialist werd door niemand verwacht in Estoril. ,,De buitenlandse spelers vonden het wel komisch dat ik een dag na de wedstrijd tegen Duitsland nota bene op gravel ging spelen'', zegt Siemerink. ,,Maar ze hebben wel gezien hoe we die Duitsers hebben verslagen en dat gaf een kick. Jarenlang is de halve finale in de Davis Cup voor ons een mentale barrière geweest. Nu staat het eindelijk op papier. Een klein tennisland als Nederland staat tussen erkende Davis-Cupnaties als Zweden, Australië en Frankrijk. Daar hebben we het allemaal voor gedaan.''

Het evaluatiegesprek tussen de spelers en captain Bogtstra was dan ook snel afgelopen. ,,Na het duel met Spanje moesten we ons al snel richten op Duitsland'', zegt Siemerink. ,,De wedstrijd tegen Frankrijk vindt pas over vijf maanden plaats. Ik merk nu al dat de successen in de Davis Cup een positieve uitwerking hebben op mijn individuele carrière. Ik hoop dat voor de andere spelers hetzelfde geldt. Als Krajicek bijtijds is hersteld van de operatie aan zijn elleboog kunnen we tegen Frankrijk kiezen uit vier enkelspelers. Het probleem is dat de Fransen over meer alternatieven beschikken.''

Tot zijn opluchting bleek de Amsterdam Arena geen serieuze optie als decor voor het duel met de Fransen. ,,Mijn voorkeur gaat uit naar Ahoy' in Rotterdam'', verklaart Siemerink. ,,Ik bewaar als winnaar in 1998 van het toernooi in Ahoy' mooie herinneringen aan die hal. Sluiter wil dolgraag in zijn eigen stad spelen en ook Krajicek heeft als tweevoudig toernooiwinnaar prettige ervaringen met Ahoy'. Schalken en Haarhuis hebben geen voorkeur, ik denk dat het wel Ahoy' zal worden. Daar kunnen we bovendien dezelfde ambiance creëren als in Den Bosch, want dat is essentieel voor ons.''

Een week lang werd Siemerink bij het Nederlandse Davis-Cupteam gestimuleerd door zijn teamgenoten en zijn voormalige privé-coach Bogtstra. Nu zit hij in Estoril als vanouds alleen op zijn hotelkamer. ,,Ik heb de knop in mijn hoofd iets te snel moeten omdraaien'', erkent Siemerink. ,,Maar ik realiseerde me ook dat ik in Estoril een mooie loting had. Ik had nog nooit van die Portugees Sousa gehoord. Gelukkig wist ook hij zich geen raad met mijn spelletje, al voelde ik me niet lekker op de baan.''

Morgen speelt Siemerink in de tweede ronde tegen de Slowaak Hrbaty, een gravelspecialist. Een nederlaag zal Siemerink niet deren. ,,Kan ik me zaterdag in Monte Carlo mooi zien te kwalificeren voor het hoofdtoernooi.'' Geen wonder dat hij gisteren aan één zin genoeg gehad om een onnozele vraag van een Portugese journalist te beantwoorden. Of Siemerink naar Estoril was gekomen om het toernooi te winnen? ,,Nee, om te slapen.''