Droomscenario

Afgelopen weekend is er op tennisgebied iets ongelooflijks gebeurd. Het was al fantastisch dat er met 4-1 van Spanje werd gewonnen, maar daar overheen een royale overwinning op de Duitsers was iets wat redelijkerwijs niet verwacht kon worden. Hoe dit allemaal mogelijk was zal ik nooit volledig begrijpen. Het moet een kwestie zijn geweest van ideale samenwerking tussen coach, spelers en publiek, zodat ieder der betrokkenen boven zichzelf uitsteeg.

De kwestie is: wat nu? Voor de derde maal in successie wordt van onze Davis-Cupspelers een topprestatie verlangd, namelijk winnen van Frankrijk. Hoewel de datum nog in een ver verschiet ligt, namelijk half september, zult u zien dat de tijd vliegt. Eén ding gaat er gelukkig niet gebeuren, spelen in de Amsterdamse Arena. Het beste is om terug te gaan naar Den Bosch in de Brabanthallen. Daar kan opnieuw met een beetje goede wil een topprestatie geleverd worden. De vraag blijft dan, wie er opgesteld moeten worden. De nu nog geblesseerde maar straks weer fitte Krajicek, of de nieuwe helden Siemerink en Raemon Sluiter. Naar het schijnt zijn de huidige vervangers gaarne bereid om hun plaats voor Krajicek in te ruimen. Dat wijst op een uitzonderlijke teamgeest, waardoor de kans op een nieuw succes alleen maar groter is geworden.