Varsity-blik heeft voor roeiers altijd kleur van goud

Op de Varsity verdedigen studenten de eer van hun vereniging, stad en universiteit. Totaal onverwacht ging de winst gisteren naar het Rotterdamse Skadi.

De sport zegevierde gisteren op het Amsterdam-Rijnkanaal. De oude, kwakkelende studentenroeiwedstrijd blijkt springlevend.

,,Blijkbaar kan ik wel zilver halen op de Spelen, maar geen goud op de Varsity'', treurt Jochem Verberne. De roeier die in Sydney zilver won in de dubbelvier, staat met rooddoorlopen ogen te trillen bij de boot waarmee hij in de Race der Oude Vieren als vierde eindigde. ,,Hier komt meer bij kijken. Maar ik wìl een Varsity-blik hebben.''

Verberne's roeimaat in Sydney, Dirk Lippits, had de beste papieren om de felbegeerde gouden Varsity-medaille te winnen. Samen met Gerard Egelmeers (zevende in Sydney in de skiff), Jeroen Spaans (Twente Vier, achtste op de Spelen) en Karel Dormans zou Lippits dit jaar voor het eerst de Varsity winnen voor het Eindhovense Thêta. De technische universiteit investeerde honderdduizend gulden in het team. De ploeg ging op trainingskamp in het Spaanse Sevilla en kocht speciaal met het oog op de Varsity een nieuwe boot. Egelmeers raakte geblesseerd, maar zelfs met invaller Joeri de Groot zou de winst naar Brabant gaan. Dachten roeiers en publiek.

Niets blijkt minder waar. In de voorwedstrijd roeit Thêta zelfverzekerd naar de winst. Tijdens de finale raakt de ploeg echter in paniek. Na vijfhonderd meter blijft een riem in het water steken. Versnellingen moeten voorsprong opleveren, maar de opzetjes halen niets uit. Pas als de ploegen de bocht in de baan door zijn, wordt duidelijk wie daadwerkelijk op kop ligt.

Na de eerste kilometer ligt de favoriet driekwart bootlengte achter Skadi uit Rotterdam. Het Amsterdamse Nereus is derde, maar vaart Eindhoven in het laatste deel van de race voorbij. Thêta's stijl blijft tot de finish slordig, de bemanning kan de krachten niet kwijt en geen ritme vinden. Na drie kilometer gaat Skadi als eerste door op de finish.

,,We hebben 'm!'', brult een supporter uit Rotterdam. Poedelnaakt gaat hij te water om zijn helden te feliciteren. Samen met tientallen verenigingsgenoten hangen ze aan de boot, midden op het Amsterdam-Rijnkanaal. De studenten voelen de kou van het water niet. ,,Fucking mooi! Super! Waar haal je het vandaan man!?'', vraagt een van hen aan Benjamin Schuuring, de aanvoerder van de ploeg. ,,Na de bocht keek ik opzij. Niemand was ons voorbij. Ik dacht alleen maar: doorgaan! Doorgaan!''' Schuuring is door het dolle heen, de boot kapseist bijna door het gewicht van de zwemmers die aan het schip hangen.

Schuuring won met Mendel Vergunst, IJdo Kleinlugtenbelt, Michiel van der Horst en stuurvrouw Natalie Santana voor de derde maal de Varsity voor Skadi. En passant verslaat Schuuring twee van de roeiers die op de Spelen het zilver wonnen in de ploeg waarvoor hij als reserve naar Sydney meereisde.

,,Ik vind het mooi dat toproeiers per se dat gouden blik willen winnen'', zegt Johan ten Berg, voorzitter van de Nederlandsche studentenroeibond. ,,Het toont aan dat de Varsity leeft. Ze hadden vandaag ook voor de skiffhead kunnen kiezen.''

De wedstrijd, voor het eerst verroeid in 1874, heeft voor zijn bestaan moeten vechten. In de jaren '30 wegens negatieve publiciteit als gevolg van overmatig drankgebruik en gevechten. Later door het teleurstellende niveau. In 1973 werd de keuze gemaakt: de Varsity, tot dan toe voorbehouden aan roeiers van corporale verenigingen, zou verworden tot studentikose folklore als niet alle studenten konden deelnemen. Knorrenploegen, zo was de verwachting, zouden alle tradities van de Varsity om zeep helpen. Editie 118 van de Nederlandse versie van de vermaarde Engelse Boatrace bewijst dat concurrentie met andere nationale wedstrijden aankan.

Diederik Simon (olympisch goud in Atlanta, zilver in Sydney) won als roeier de Varsity tweemaal. Dit jaar coachte hij de Oude Vier van Nereus. ,,In zijn soort is de Varsity uniek. Vandaag weer een heel verrassende uitslag. Met goed roeien, slecht water. Ik heb hem zelf twee keer mogen winnen, maar niet op zo'n mooie manier. Wij waren zwaar favoriet, deze Varsity kreeg een verrassende ontknoping. Thêta ging letterlijk ten onder door de golven. Zulk water, echt enorm moeilijk varen.''