Lepelpoetsen

Als ik me in gezelschap verveel en er is ergens een lepel, dan hang ik die aan mijn neus. Het liefst zó dat het pas opvalt als hij al hangt. Als je tegen de binnenkant van een schone lepel ademt en hem plat tegen je neusrug drukt en dan voorzichtig loslaat, blijft hij hangen, ook als hij niet tegen je lippen of kin steunt. De hilariteit die dit oproept resulteert in de vraag: `Hoe werkt dat?' `Wrijving!' Dan vraagt iemand de lepel en prutst tot het lukt.

Een grijnzende Portugees hield meteen de bolle kant van de lepel tegenover zijn gebalde vuist, waarvan de langste kootjes van wijsvinger en pink gestrekt waren. Het spiegelbeeld was een obscene naaktscène.

Hoe oud zijn beide trouvailles?

    • Pek van Andel