Verloren liefde oorzaak grauwe dressuurfinale

Door een verbroken liefde wordt de wereldbekerfinale voor dressuuruiters niet in het zonnige São Paulo maar in het grauwe Aarhus gehouden. En ook nog zonder Anky van Grunsven en andere topruiters.

Onder grijze luchten aan een even grijze Grote Belt ligt Aarhus. Een havenstad in Denemarken, waar het leven net zo traag lijkt te gaan als de golven die er aanspoelen. Een heel ander beeld dan de stralende zon, de wuivende palmen, de wit gekuifde branding en de Braziliaanse esprit, die het decor hadden moeten vormen van de wereldbekerfinale voor dressuurruiters. Het is de Deense triestheid geworden. Eigenlijk terecht, want ook het deelnemerveld mist de grandeur en is op zijn plaats in de achteraf gelegen rijhal.

De directeur van het bedrijf dat zich als hoofdsponsor van het Braziliaanse evenement in São Paulo manifesteerde, had een relatie met dressuuramazone Marietta Almasy. Deze amazone, die de Franse nationaliteit bezit, heeft sportieve aspiraties en wilde zich in Europa voorbereiden op een glanzende carrière. Maar zij ontmoette in Duitsland een andere man en daardoor was niet alleen de liefde voorbij, maar werd ook een streep gezet door het contract.

Daarom geen finale in het bruisende São Paulo maar in het grauwe Aarhus. Anky van Grunsven, de prima donna van de mondiale dressuurwereld, is afwezig in Denemarken. Het MKZ-virus kluisterde haar, net als Sonja Gademann, aan de eigen stal. Maar het is de vraag of deze twee amazones de bloedarmoede van de finale hadden kunnen opheffen, nu de twee smaakmakers van het hoogste niveau, de paarden Bonfire en Gigolo, afscheid van de sport hebben genomen.

Wat rest is een groep ruiters die om uiteenlopende redenen wèl mogen starten. Zo is er de Deense prinses Nathalie Zu Sayn Wittgenstein. Zij heeft haar startbewijs te danken aan twee zaken: haar adellijke afkomst en haar Deense nationaliteit. Prestaties van enig mondiaal niveau heeft zij nog niet laten zien. En zij is niet de enige. De Poolse Malgorzata Morsztyn kan ook op niets anders bogen dan op een overwinning – bij gebrek aan concurrentie – in de Oost-Europese league. Of wat te denken van de Amerikaan Tom Noone; zelfs de mediaguide die in Aarhus wordt verstrekt, is verstoken van zijn personalia en prestaties, evenals van de Canadeese Nancy MacLachlan. Een deelnemersveld dat past bij deze grijze ambiance.

Voor de Deense organisatie is het te hopen dat de Duitse Ulla Salzgeber op zondag als winnares gehuldigd kan worden. Dan behoudt de wereldbekerfinale dankzij de zilveren individuele en gouden teammedaillewinnares toch iets van zijn glans. Zij legde in de openingswedstrijd van gisteravond met haar Rusty een stevige basis voor de zege. Mooi gedragen en sterk bewegend ging de ruin over de baan en zette alle andere deelenemers op een al bijna onoverbrugbare achterstand.

De enige Nederlandse deelnemer is Gonnelien Rothenberger-Gordijn met de 14-jarige Leonardo da Vinci. Deze amazone miste vorig jaar nipt haar ticket voor de Olympische Spelen, maar lijkt vastbesloten nu een plaats op te eisen in de equipe die in het Duitse Verden een greep gaat doen naar de Europese titel. De combinatie ging niet echt lekker van start in de eerste wedstrijd. In zowel de piaffe als in de passage vergat het paard zijn benen extra hoog op te trekken, en hoe de langbenige amazone hem ook aanspoorde, de gewenste activiteiten bleven uit. Rothenberger neemt een voorlopige zesde plaats in en dat is eigenlijk te laag, maar wel in overeenstemming met de prestaties.

    • Jacob Melissen