De verjaardag van de zwakke euro

Komt die langverwachte correctie op Wall Street, en wat doet de euro? Niets. En dat terwijl breed was verwacht dat de Europese munt dit jaar eindelijk zou kunnen profiteren van de zwakte van de Amerikaanse economie en beurs. Als de eurokoers al iets deed was het verzwakken tegenover de dollar, tot net boven de 0,88 dollar op dinsdag. Dat is niet zo heel erg ver boven de koers van 0,84 dollar waarop in september vorig jaar nog massale steunoperaties plaats vonden op de valutamarkt.

De blijvende eurozwakte gaat intussen op de valutamarkt gepaard met steeds exotischer verklaringen. Van de repatriëring van Europese aandelenbeleggingen door Amerikaanse investeerders, het parkeren van Europees zwart geld in dollars, tot het nu al verdisconteren van de toetreding van landen als Roemenië tot Euroland. Sommige verklaringen snijden hout, andere werken op de lachspieren. De meeste zijn even vluchtig als de bewegingen op de valutamarkt zelf.

Deze week veerde de euro eindelijk wat op, tot boven de 0,90 dollar. Maar doet het niveau van de euro nog wel ter zake? Steeds minder. In feite is de euro sinds augustus vorig jaar redelijk stabiel. En dus valt de daling van de munt op jaarbasis steeds verder mee. Het grootste probleem, de import van inflatie, verdwijnt daarmee langzaam achter de horizon.

Ten opzichte van vorig jaar is de eurokoers uitgedrukt in dollars nu nog maar 6 procent lager. Nog drie maanden op deze koers en het gat is dicht. Tegenover de yen en het pond is de eurokoers al hoger dan een jaar geleden. De effectieve wisselkoers van de euro, gemeten ten opzichte van het gewogen gemiddelde van de munten van de handelspartners van Euroland, is dan ook al vrijwel gelijk met vorig jaar.

Centrale bankiers maken zich doorgaans niet zo druk over het niveau van een munt, maar des te meer over de beweging. Die mag niet te snel en abrupt zijn. Grote fluctuaties verstoren de financiële markten, bemoeilijken investeringsbeslissingen, rijden het monetaire beleid in de wielen en zorgen vaak voor politieke spanningen. Japan mikt heimelijk op een lagere yen, maar toen de daling deze week wel erg snel ging klonk dan ook meteen het dreigement van interventies.

Of het zo rustig op de valutamarkt blijft als nu, is de vraag. Het gat van 400 miljard dollar op de Amerikaanse betalingsbalans blijft boven de markten hangen. Maar dat probleem vindt zijn oorsprong niet in Europa. Als er een valuta de komende tijd het issue wordt, dan lijkt dat eerder de yen of de dollar, dan de euro.