Bambi

Toen ze vorige week vrijdag een beetje verlegen naar beneden kijkend achter dat tafeltje zat en plots omhoogkeek en ik die grote stralende ogen zag, wist ik het zeker. Dit is geen kind van Zorreguieta, maar een schepsel van Walt Disney. Bambi, Mowgli, Simba, 101 Dalmatiërs en Máxima.

Ik moest denken aan de ijsscène uit de film Bambi. Stampertje moest zo lachen toen Bambi, voor het eerst op het ijs, telkens uitgleed. Zo is het ook met Máxima en Willem-Alexander gegaan.

WA ligt op zijn ruggetje en houdt zijn buik vast van het lachen. En de stralende ogen van Máxima die, verlegen, opkijkt naar haar witte ijskonijn.

Wij hebben een mascotte, een heilige. Deze vrouw moeten we koesteren en haar nooit in een snelle wagen door tunneltjes jagen.

Wat waren ze verliefd. Tuurlijk moet ze nog een hoop leren! Reken maar dat de video van de verloving door de vrouw van de pater familias samen met de WA-MA's, kritisch is bekeken.

,,Tijdens het handje schudden was je te enthousiast, kind'', zegt schoonmama. ,,Niet alle handjes willen pakken.''

,,Maar Willem-Allezjander was weer iets te enthousiast over mijn sjouder aan het strijken.''

,,Lieverd, je wilde geen jas aan. Ik wilde je warm wrijven.''

,,Allezjander, het volk wrijft me wel warm.''

Gaan we even in gedachten naar Meppel of Hoogeveen. Daar zit een gestresste oranjevereniging onder een hunebed te vergaderen wat ze toch gaan doen met koninginnedag.

,,Drnghekkn.'' ,,Verbod op alle vuurwpns.'' ,,Zakleupn.'' ,,Klompmkleppn.'' ,,Schaatsn.''

,,Meuten we een iesboane oanliegen in Heugeviene?''

De Surprise Show heeft besloten Pa Zorreguieta in te vliegen. Eerst ma in de zaal. Dan haar man, die 10 minuten in een dekenkist moet zitten, om via een verdwijntruc van Hans Klok in de huiskamer van Mies Bouhuys terecht te komen.

Willibrord Frequin ziet een waardige opvolger in de verslaggeefster van 2 Vandaag die in Argentinië een microfoon hield onder de intercom bij de voordeur van de Zorreguietas en het echtpaar later, zonder nieuwsfeiten, tot in de parkeergarage achtervolgde.

En ons koningspaar gaat zich verdiepen in en verder kennismaken met ons volk.

De NS'ers protesteren tegen het rondje om de kerk. Bijna als de dwaze moeders met hun rondjes rond het plein.

Wij tekenen massaal tegen verdere afslachting van ons vee. Dat heeft d'r moeder ook gedaan: getekend. Ja, de kleine lettertjes hè. Hopelijk voor Máxima blijkt haar moeder dyslectisch te zijn.

Pa blijft thuis, ma blijft thuis: piep zei de muis in het voorhuis!

Máxima zou wel willen huilen, maar ze heeft het te druk met onze gewoontes onder de knie te krijgen. Ze zit vanavond met Constantijn, Laurentien en Alex te gourmetten.

We doen kleine stukjes vlees in een pannetje met uitjes en paprikaatjes en vier soorten dipsaus spuiten we op het bord.

Alex komt binnen met de satésaus.

Maxima zegt: ,,1948. Politionele actie Indonesië. Onder leiding van Wim Wok.''

Wat een satésaus niet allemaal losmaakt.

,,Wim Drees'', verbetert Alex.

,,Wim Wok is toch de vader des vaderlands?''

,,Neeehee.''

Ze zit voorovergebogen boven haar pannetje. Murmelt nog: ,,Niet mokken, lekker kokken'', om daarna weer stralend het gezelschap aan te kijken.

,,En morgen afhaalchinees?''

,,Nee, doen we maandag. Tijdens het kijken naar deel 2 van overgrootmoeder Anne-Wilhelmina.''

Het vlees suddert in de pannetjes. Máxima geniet van de Hollandse gewoontes: ,,Zo Laurentien, vertel eens. Trekt jouw vjader het allemjaal nog wel een poco?''