Ram

Na vier jaar zoeken is het galerie Ram gelukt een comeback te maken. Op fluitafstand van het Museumkwartier van Rotterdam, om de hoek van de vorige locatie, strekt zich de 350 vierkante meter uit van wat eens een uitvalsbasis van de RMI, de Rotterdamse Melk Inrichtingen, was. Op de voormalige oprit moet straks gedebatteerd worden over `de toestand in de kunst'. In drie intieme kabinetten komen de tekenkunst, de fotografie en de videokunst/installaties afzonderlijk aan de orde. En in de forse restruimte wil galeriehoudster Berry Koedam, net als vroeger, beelden en schilderijen van jong en oud, van bekend en onbekend, gezamenlijk exposeren.

,,Ik hield in 1994 op omdat hier alle galeriehouders alsmaar in dezelfde vijver visten. Dat publiek voor eigentijdse kunst wilde maar niet groeien, ondanks onze inspanningen om bedrijfsleven en particulieren te interesseren. Nu, zes jaar later, is er niets veranderd. Dat verbaast me, omdat er zo ongelofelijk veel geld beschikbaar is. Zelfs op de vorige maand gehouden kunstbeurs Art Rotterdam kwam je dezelfde gezichten tegen. Jammer, dat kunstbezit hier in Nederland vooral met status wordt geassocieerd, en niet met de passie en het plezier waarop ik mijn Belgische klanten zo vaak betrap.''

Hoewel Berry Koedam de afgelopen jaren tentoonstellingen maakte in onder meer de Rotterdamse Schouwburg, miste ze een eigen `ruimte met inloopfunctie.' De nieuwe galerie is de helft zo groot, beter beheersbaar, en de bezoeker krijgt er thematische presentaties voorgeschoteld. Zoals nu: Different People, het mensbeeld in afwisselende gedaanten. En zoals straks (vanaf 21/4): Art Streams, als onderdeel van een manifestatie waarbij binnen- en buitenlandse kunstenaars op tien locaties in Rotterdam (Culturele Hoofdstad) visualiseren wat de rivier, de havens, de boten, maar ook de `stream' als abstracter begrip in hen heeft losgemaakt.

Onder Different People ressorteren bij Ram zowel vroege als recente litho's van Co Westerik en de marsepeinen afgietsels die Amie Dicke van haar eigen benen maakte, alsook de vermakelijke objecten van de Fransman Patrick Raynaud, die in een twintig centimeter lange en smalle looplamp een reproductie monteerde van een beeldschoon laat-middeleeuws naakt, een object waarmee je graag een kamerhoek wil bijlichten.

Het tekeningenkabinet is toevertrouwd aan Arno Kramer, die in zijn waterrijke aquarellen/tekeningen al langere tijd varieert op een kinderjurkje, van waaruit zich een leven, tot en met sterfbed, kan voltrekken. Kramer tekent met krijt dwars over die nostalgische waas van dat jurkje soms ook precieus getekende, volwassen ledematen, die zich op andere bladen weer volledig aan wat voor lijf dan ook onttrekken. Sommige aquarellen lijken nogal op elkaar, misschien wordt het tijd voor een ander thema.

In de grote expositieruimte hangen de schilderijen van John van 't Slot, die de 19de-eeuwse portretten van onbekende Amerikanen die hij op zijn reis daar te zien kreeg, combineerde met driedimensionale voorwerpen als een etalagekreeft of een met schelpen beplakt doosje. Van 't Slot kan schilderen, dat is zeker, maar wàt hij schildert blijft wel erg ver van de toeschouwer af staan. Een bepruikt hoofd in jacquet: `So what!', ben je geneigd te denken.

Dat denk je beslist niet bij het poëtische werk van Miriam Hoekman en de Poolse Krystyna Ziach. Hoekman intrigeert met een was-sculptuur van een manfiguur, op wie een vlucht papieren vlinders is neergestreken, en met de wassen buste van een negroïde kind, waarin complete eierschalen schitterend in het kapsel zijn verwerkt. Ziach, ten slotte, fotografeerde in haar sepia-gekleurde serie Aqua Obscura fotoportretten van vrouwen, drijvend onder een laag kroos. Het effect lijkt op de afdrukken van oude, aangevreten glasnegatieven. Alsof Ziach beweert dat het heden zich razendsnel en mateloos oppervlakkig door alweer een nieuw heden laat overwoekeren.

T/m 16/4. Ram, Blekerstraat 10, Rotterdam. Tel (010)4767644. Open do t/m zo 13-18 u. Zie ook www.ram-art.nl

    • Marianne Vermeijden