Explosies, erehagen

Jammer dat explosies zelden helemaal zijn te zien. Het gebouw of de brug is nog bezig met instorten en de camera draait alweer naar de volgende sensatie. Ik zou graag meer willen zien van de optrekkende stofwolken en de stilte daarna. Wat een ontploffing! op SBS gaat over ,,fragmenten van spectaculaire ontploffingen''. Amerikaanse slopers die grote bouwwerken, schoorstenen statig laten inzakken. Het zijn eigenlijk inploffingen. Zonder gewonden of doden. Dat is nog eens ruimen.

Het mooiste was het Sears-magazijn in Philadelphia. Een monsterlijk groot neogotisch gebouw, bekroond door een dikke pseudo-Big-Ben-toren die ook wel in kleinere afmetingen Ivy League universiteiten aan de Amerikaanse oostkust bekroont. Dat valt dan waardig en ingehouden naar beneden, als een koe die onder een schietmasker door de poten gaat, hoewel ik bij dat laatste een empathische brok in de keel hoor te krijgen. Ik moet bekennen dat die brok niet altijd in de keel komt, wél als er andere mensen bij zijn. Ben ik dan een slechte vleeseter? Of is het gewoon de tv die in de huiskamer sociale controle uitschakelt?

Ontploffingen, scheurende auto's, botsingen, allemaal vernielzucht en sensatie die appeleren aan bepaalde mannelijke kijkers, vooral jongeren. SBS is er mee gevuld. De ontploffingen volgden op de steriele vechtfilm Mortal Kombat. Dodelijke slagen en trappen met bloedeloze gevolgen. Een jongetje dat langs een beeldscherm met zo'n gevecht of een explosie loopt, blijft werktuiglijk met open mond staren. Dat zal niet gebeuren bij een ernstig debat in Buitenhof. Dat zou ook met actiefilmpjes moeten beginnen, zoals Netwerk. Ad Melkert duikt van de springplank in een gemeente-zwembad, De Hoop Scheffer rent naast zijn hond, Dijkstal speelt de saxofoon, Erica Terpstra danst in het oranje, Jorritsma noemt de Franse president engerd, tien keer herhaald. Vooral de VVD is jong en actief. Politici moeten vaker schelden op elkaar, dat begrijpt de jongere doelgroep. Zoals in dat reclamefilmpje voor de VVD, ,,zeggen waar het op staat''.

Ze hadden gisteren minstens een triomfboog moeten oprichten voor premier Kok die bloosde van alle complimenten. En terwijl hij door die boog zou lopen, hadden Kamerleden in een erehaag ave, ave moeten roepen. Dat zou meer jongere kiezers trekken dan zo'n slap debatje. In een lange, eenzame veldtocht naar het barbaarse Argentinië heeft Kok het schip van staat gered.

Neem een voorbeeld aan landmachtchef generaal Schouten die in B&W aankondigde dat hij vandaag afscheid neemt met een militaire parade op het Haagse Malieveld. In vredestijd. ,,Ik vind dat de landmacht het waard is om geshowd te worden'', zei hij.

De Servische jongeren van Otpor hadden vorig jaar sensatie genoeg aan het veroveren van de politiek op de dictatuur van Miloševic. Invallen, mishandeling en gevangenneming door de politie van Miloševic. In The making of the revolution eergisteren zag ik de spanning op hun gezichten, terwijl ze de val van Miloševic voorbereidden. Eric van den Broek en de van oorsprong Servische Katarina Rejger hadden de Otpor-jongeren voor en tijdens de val van Miloševic gevolgd.

In beeld kwam de leider Vukasin, een jonge, magere, kettingrokende man met bril en kortgehouden baard en snor. Hij had de strategie in handen, verklaarde alles voor de radio, zei welke geruchten er moesten worden verspreid. Otpor organiseerde bussen en voertuigen naar Belgrado op de dag van de revolutie. Als Miloševic,won, zouden Vukasin en zijn vrienden zeker de cel in gaan. De documentairemakers liepen dus ook gevaar. Aan Vukasin werd gevraagd wie alles betaalde en achter de schermen werkte. Dat wilde hij niet zeggen. Er waren vergaderingen waar de documentairemakers niet bij mochten zijn. Jammer dat ze dat in het afgelopen halve jaar na de oktober-revolutie niet verder hadden onderzocht. Alleen spannende beelden, terwijl er genoeg tijd was voor een reconstructie. Te saai?

    • Maarten Huygen