OP EIGEN BENEN

Naam: Marlene Parafiopriti (23)

Woonplaats: Amsterdam

Beroep: student klassieke piano aan conservatorium, barvrouw

,,Ik ben hier gekomen om te studeren. De kwaliteit van het conservatorium in Argentinië is niet te vergelijken met de kwaliteit van de Europese conservatoria. In Argentinië is geen geld, de piano van de opleiding was slecht. Mijn basiskennis van de klassieke muziek was slecht. Daarom wilde ik naar Europa. De klassieke muziek komt ook hier vandaan en ik wilde dichter bij de muziek komen. Omdat mijn grootmoeder uit Duitsland komt, heb ik ook een Duits paspoort. Ik wilde eerst naar Duitsland, want daar heb ik familie wonen. Maar dat lukte niet. Mijn Duitse paspoort stelde mij wel in de gelegenheid om naar Nederland te komen.

,,Ik woon hier nu bijna twee jaar. Op de opleiding is alle communicatie in het Engels. Mijn woonplaats Amsterdam is een echte smeltkroes. Mijn vrienden spreken Engels, Spaans, Portugees, Italiaans of Duits. Daarom spreek ik zelf ook bijna geen Nederlands. Met Nederlanders kan ik ook prima Engels spreken. Ik ben wel eens met een cursus Nederlands begonnen. Zo eentje met een cassettebandje. Ik wil de taal wel leren, maar heb het er nu te druk voor.

,,De komende twee jaar zal ik zeker in Nederland blijven, om mijn opleiding af te maken. Misschien blijf ik ook wel langer, de Nederlandse mentaliteit bevalt me wel. Alles is hier zo lekker gestructureerd. Op dit moment wil ik alleen maar spelen. Ik hou van de klassieke muziek, ik hou alleen niet van dat wereldje. Het is zo gericht op competitie. Ik wil gewoon geven wat ik heb, niet meer en niet minder. Daarom wil ik ook jazz en tangomuziek leren spelen. Daarnaast wil ik in de toekomst gaan reizen, talen leren, cultuur opsnuiven. Ik heb zoveel plannen.

,,Rond Kerstmis ben ik voor het eerst weer terug geweest in Argentinië. Het was heel vreemd om iedereen weer te zien. Ik voelde me anders. Ik merkte dat ik volwassen was geworden, dat ik op eigen benen kon staan. Ik ben een Zuid-Amerikaanse, dat zal ik altijd blijven. In die zin was het echt thuiskomen. Ik merkte wel dat ik een beetje verhollandst ben, ik heb bijvoorbeeld erg de neiging alles op de fiets te doen. Maar ik voel me geen Hollander. Ik voel me ook geen vreemdeling. Ik ben gewoon een Argentijnse inwoner van een multiculturele stad, die graag piano speelt.''

    • En Ellen de Bruin En Lisette Douma